பண்டைய இலக்கியச் சிறுகதைகள்-3
“தத் த்வம் அசி” – நீயே அது
(உபநிடதக் கதை – சாண்டோக்ய உபநிடதம்)
ஒரு காலத்தில், ஸ்வேதகேது என்ற இளைஞன் இருந்தான்.
அவன் பல ஆண்டுகள் வேதங்களைப் பயின்று, அறிவால் பெருமை கொண்டவனாக வீட்டிற்கு திரும்பினான்.
அவன் தந்தை, உதாலக அருணி, அவனைப் பார்த்து கேட்டார்:
“மகனே, நீ அனைத்தையும் அறிந்துவிட்டாய் என நினைக்கிறாயா?”
ஷ்வேதகேது தன்னம்பிக்கையுடன் தலை அசைத்தான்.
தந்தை ஒரு சிறு உப்பைக் கொண்டு நீரில் கரைத்தார்.
அடுத்த நாள் கேட்டார்:
“உப்பை காண்கிறாயா?”
“இல்லை,” என்றான் மகன்.
“அப்படியெனில், நீரைச் சுவைத்து பார்.”
நீரின் எல்லா பகுதியும் உப்புச் சுவை கொண்டிருந்தது.
தந்தை சொன்னார்:
“அப்படியே பரம்பொருள்.
காண முடியாது.
ஆனால் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கிறது.”
பிறகு அவர் அந்த மகத்தான வாக்கியத்தைச் சொன்னார்:
“தத் த்வம் அசி” — நீயே அது.
🌿 சிந்தனை
நாம் தேடுவது வெளியிலில்லை.
அது நம்முள்.
பரம்பொருளும் தன்மையும் வேறல்ல.
அறிவு அகந்தையை வளர்க்காது —
அறிவு அகந்தையை கரைக்க வேண்டும்.
மனமார்ந்த நன்றிகள்:
ChatGPT 🙏
