நலக்குறிப்புகள்

மலரும் நினைவுகள்

*“ஒரு காலம் இருந்தது...”*

சைக்கிளிலோ பேருந்திலோ கொண்டுபோய் விடுவது என்ற வழக்கம் இல்லாததால், நாங்கள் நாங்களாகவே பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. எங்களைப் பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு, அங்கே என்ன நல்லது கெட்டது நடக்குமோ என்று எங்கள் பெற்றோர் ஒருபோதும் கவலைப்பட்டதில்லை...

அவர்கள் எதற்கும் பயந்ததும் இல்லை,

பாஸ் அல்லது ஃபெயில் — அவ்வளவுதான் எங்களுக்குத் தெரியும். சதவிகிதங்களைப் பற்றி எங்களுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை.

டியூஷனுக்குப் போவதாக ஒப்புக்கொள்வது அவமானமாக இருந்தது, ஏனென்றால் எங்களை முட்டாள்கள் என்று நினைத்துவிடுவார்கள்.

புத்தகங்களில் அரச இலைகளையோ, படிப்பு இலைகளையோ, மயில் இறகுகளையோ வைத்தால் புத்திசாலியாகிவிடுவோம் என்று நம்பினோம்...

துணிப் பைகளில்... தோள்பைகளில்... 

பிறகு அலுமினியப் பெட்டிகளில்.

எங்கள் புத்தகங்களையும் நோட்டுகளையும் நேர்த்தியாக அடுக்கி வைப்பதில் நாங்கள் வல்லவர்கள்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும், புதிய வகுப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பு, எங்கள் புத்தகங்களுக்கும் நோட்டுகளுக்கும் பழுப்பு நிறத் தாள் போட்டு அட்டை போடுவோம் — அது ஒரு வருடாந்திர கொண்டாட்டம் அல்லது திருவிழாவிற்குச் சற்றும் குறைவானதல்ல.

ஆண்டு இறுதியில், எங்கள் புத்தகங்களை விற்றுவிட்டு, அடுத்த ஆண்டுக்கு பழைய புத்தகங்களை வாங்குவோம் — ஒருபோதும் வெட்கப்பட்டதில்லை.

ஏனென்றால், அந்த நாட்களில் புத்தகங்களோ பாடத்திட்டமோ ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாறவில்லை.

எங்கள் பெற்றோருக்கு எங்கள் படிப்பு ஒரு சுமையாக ஒருபோதும் தோன்றியதில்லை.

ஒரு நண்பனை சைக்கிளின் முன்பக்க கம்பியில் உட்கார வைத்து, இன்னொருவனைப் பின் கேரியரில் உட்கார வைத்து தெருக்களில் சுற்றுவது — அதுதான் எங்கள் அன்றாட வழக்கம்.

இப்படி நாங்கள் எல்லையில்லாமல் சுற்றியிருக்க வேண்டும்.

கால் கட்டைவிரல்களைப் பிடித்துக்கொண்டு நிற்பதோ, காதுகள் சிவக்கும் வரை திருகப்படுவதோ எங்கள் சுயமரியாதையை ஒருபோதும் புண்படுத்தவில்லை... ஏனென்றால், உண்மையாகச் சொல்லப்போனால், சுயமரியாதை என்றால் என்னவென்றே எங்களுக்குத் தெரியாது.

வீட்டிலோ பள்ளியிலோ திட்டு வாங்குவது வாழ்க்கையின் ஒரு சாதாரண பகுதியாக இருந்தது. எங்கு வேண்டுமானாலும், வெறும் கால்களில், மரப்பலகைகளையும் எந்த வகையான பந்தையும் வைத்து கிரிக்கெட் விளையாடிய அந்த ஆனந்தம் எங்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஒன்று.

நாங்கள் ஒருபோதும் பாக்கெட் பணம் கேட்டதில்லை, எங்கள் அப்பாவும் கொடுத்ததில்லை.

அதனால் எங்கள் தேவைகள் மிகச் சிறியதாகவே இருந்தன — வருடத்திற்கு சில முறை காரமான மிக்சர்களும் அல்லது ஒரு வெல்லப்பாகு -கல்கோனா மிட்டாயோ சாப்பிடுவது ஒரு பெரிய விருந்தாகத் தோன்றும்... அதில் நாங்கள் உண்மையாகவே மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம்.

கூட்டுக் குடும்பங்களாக இருந்ததால், சிறிய தேவைகள் பொதுவாக வீட்டில் உள்ள யாராவது ஒருவரால் பூர்த்தி செய்யப்படும்.

தீபாவளியின் போது, பட்டாசு சரங்களை உடைத்து, ஒவ்வொரு பட்டாசாகக் கொளுத்துவது ஒருபோதும் வெட்கமாகத் தோன்றியதில்லை.

 'ஐ லவ் யூ' என்று எப்படிச் சொல்வது என்றே எங்களுக்குத் தெரியாததால், எங்கள் பெற்றோரிடம் நாங்கள் அவர்களை எவ்வளவு நேசிக்கிறோம் என்பதை எங்களால் ஒருபோதும் சொல்ல முடிந்ததில்லை.

பள்ளி பெஞ்சுகளில் இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் அமர்ந்து, அரைக்கால் சட்டையுடன் பள்ளிக்கு வெளியே இருந்த சிறிய மிட்டாய்க் கடையில் நண்பர்களிடமிருந்து தின்பண்டங்களைப் பெற்ற அந்த அன்பை நாங்கள் இன்றும் நினைவில் வைத்திருக்கிறோம்.

அந்த நண்பர்கள் இப்போது எங்கே இருக்கிறார்கள்.

இப்போது நாங்கள் உலகில் எங்கு இருந்தாலும், உண்மை என்னவென்றால், நாங்கள் நிஜ உலகில் வளர்ந்தோம், யதார்த்தத்தை உண்மையாகவே எதிர்கொண்டோம்.

துணிகளில் சுருக்கம் இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்வதும், உறவுகளில் சம்பிரதாயங்களைக் கடைப்பிடிப்பதும் ஒருபோதும் எங்கள் வழக்கம் அல்ல.

காலை மற்றும் இரவு உணவைத் தவிர, செய்தித்தாள்களில் சுற்றப்பட்ட ரொட்டிகளை எங்கள் டிஃபன் பாக்ஸில் எடுத்துச் சென்ற அந்த மகிழ்ச்சி இன்றைய குழந்தைகளுக்குப் புரியாது.

நாங்கள் எங்கள் விதியை குறை கூறவில்லை — நாங்கள் என்ன வாழ்க்கை வாழ்கிறோமோ, அதை மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறோம், இந்த மனப்பான்மை எங்களைத் தொடர்ந்து முன்னேற உதவுகிறது... நாங்கள் வாழ்ந்த எளிமையான வாழ்க்கையை இன்றைய வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிடவே முடியாது.

நாங்கள் நல்லவர்களா கெட்டவர்களா என்று எங்களுக்குத் தெரியாது... ஆனால் எங்களுக்கும் ஒரு காலம் இருந்தது.

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம் — இதை முழுமையாகப் படிப்பவர்கள் அனைவருக்கும், தங்கள் கடந்த காலத்தின் பல அழகான தருணங்கள் நிச்சயமாக நினைவுக்கு வரும்.

இன்றைய குறள்

ஆன்மீக மஞ்சரி

ஆன்மீக சிந்தனை

இன்றைய சிந்தனைக்கு

அருள்வாக்கு

இன்றைய புத்தகம்

நலக்குறிப்புகள் : முதியோருக்கான ஆரோக்கிய குறிப்புகள்

நலக்குறிப்புகள் 

🌿 முதியோருக்கான ஆரோக்கிய குறிப்புகள்

மக்னீசியம் – மாத்திரைகளுக்கு பதிலாக இயற்கை உணவுகள்!

HEALTH TIPS FOR SENIOR CITIZENS 

Author: Rajnishcasshyap

w:en:Creative Commons

 licensed under the Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International license

VIA WIKIMEDIA COMMONS

இன்றைய காலத்தில் பலர்

தூக்கம், மனஅழுத்தம், தசை வலி போன்ற பிரச்சினைகளுக்காக

மக்னீசியம் மாத்திரைகளை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

👉 ஆனால் உண்மையில்,

மக்னீசியத்தை பெற சிறந்த வழி – இயற்கை உணவுகள்!

🥗 மக்னீசியம் நிறைந்த 5 முக்கிய உணவுகள்

1. 🌿 கீரைகள் (Green Leafy Vegetables)

உதாரணம்: முருங்கைக்கீரை, பசலைக்கீரை

✔ மக்னீசியம் + இரும்புச்சத்து நிறைந்தவை

📌 எப்படி எடுத்துக்கொள்வது:

தினமும் ஒரு கிண்ணம் கீரை (சாம்பார் / கறி / கூட்டு)

2. 🥜 பருப்புவகைகள் (Nuts)

உதாரணம்: பாதாம், முந்திரி

✔ மூளை மற்றும் இதயத்திற்கு நல்லது

📌 எப்படி எடுத்துக்கொள்வது:

5–10 பாதாம் (இரவு ஊறவைத்து, காலை சாப்பிடவும்)

2–3 முந்திரி (விருப்பம்)

3. 🌻 விதைகள் (Seeds)

உதாரணம்: பூசணி விதை, சூரியகாந்தி விதை

✔ மக்னீசியம் அதிகமாக உள்ளவை

📌 எப்படி எடுத்துக்கொள்வது:

தினமும் 1 மேசைக்கரண்டி

சாதம், சாலட், பொடி போன்றவற்றில் கலந்து சாப்பிடலாம்

4. 🍌 வாழைப்பழம் (Banana)

✔ மக்னீசியம் + பொட்டாசியம்

✔ தசை தளர்ச்சி, நல்ல தூக்கத்திற்கு உதவும்

📌 எப்படி எடுத்துக்கொள்வது:

தினமும் 1 வாழைப்பழம்

5. 🌾 முழுத்தானியங்கள் (Whole Grains)

உதாரணம்: கம்பு, ராகி, thinai (திணை)

✔ வெள்ளை அரிசியை விட ஆரோக்கியமானது

📌 எப்படி எடுத்துக்கொள்வது:

வாரத்திற்கு 2–3 முறை மில்லெட் உணவு

அல்லது தினசரி உணவில் ஒரு பகுதி மாற்றம்

⚖️ முக்கியமான செய்தி

👉 இந்த இயற்கை உணவுகள்:

உடலுடன் இயற்கையாக இணைந்து செயல்படும்

பக்க விளைவுகள் இல்லை

சத்து நன்றாக உடலில் உறிஞ்சப்படும்

👉 மாத்திரைகளை விட:

பாதுகாப்பானதும்

நீண்டநாள் பயனுள்ளதும்

💊 மக்னீசியம் மாத்திரைகள் பற்றி

சில சமயங்களில் மருத்துவர்

Magnesium Glycinate பரிந்துரைக்கலாம்.

✔ அது:

உடலில் நன்றாக உறிஞ்சப்படும்

வயிற்றிற்கு சிரமம் தராது

📌 ஆனால்:

❗ மருத்துவர் ஆலோசனை இல்லாமல் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்

❗ தேவையானவர்களுக்கு மட்டும்

🌿 எளிய தினசரி நடைமுறை

காலை:

ஊறவைத்த பாதாம் + 1 வாழைப்பழம்

மதியம்:

கீரை சேர்த்த உணவு

மாலை:

விதைகள் (1 கரண்டி)

வாரத்திற்கு:

2–3 முறை மில்லெட் உணவு

🌟 இறுதி கருத்து

👉 “உணவே மருந்து”

மக்னீசியம் பெற:

முதலில் இயற்கை உணவுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கவும்

மாத்திரைகள் அவசியமானால் மட்டும் பயன்படுத்தவும்

📱 குறுஞ்செய்தி

மக்னீசியம் மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொள்வதை விட, கீரை, பாதாம், விதைகள், வாழைப்பழம், மில்லெட் போன்ற இயற்கை உணவுகள் மூலம் பெறுவது மிகவும் பாதுகாப்பானதும் பயனுள்ளதும். தேவையானால் மட்டுமே மருத்துவர் ஆலோசனையுடன் மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொள்ளவும்.

ChatGPT-க்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்!🙏🙏🙏

மேன்மக்கள்: ஒரு கூரையின் கீழ் தொடங்கிய கருணையின் புரட்சி!

🌿 மேன்மக்கள்

ஒரு கூரையின் கீழ் தொடங்கிய கருணையின் புரட்சி

தாமஸ் பெர்னார்டோ (Thomas Barnardo) — ஒரு சாதாரண மனிதர். ஆனால், ஒரு அசாதாரண முடிவு எடுத்தவர்.

1866 ஆம் ஆண்டு. லண்டன் நகரம்.

மருத்துவம் படித்து கொண்டிருந்த 21 வயது இளைஞன். வாழ்க்கைக்கு தெளிவான திட்டம்.

படிப்பு முடித்து மருத்துவராக வேண்டும்.

பிறகு சீனாவுக்கு சென்று மிஷனரி சேவை செய்ய வேண்டும்.

அது நல்ல திட்டம். உயர்ந்த திட்டம்.

ஆனால்…

ஒரு இரவு, அந்தத் திட்டம் முற்றிலும் மாறிப் போனது.

🌙 ஒரு கேள்வி… ஒரு வாழ்க்கை மாற்றம்

அன்று, ஏழை குழந்தைகளுக்கான பள்ளியில் (ragged school) அவர் சேவை செய்து கொண்டிருந்தார்.

அனைவரும் சென்ற பின், ஒரு சிறுவன் மட்டும் அங்கேயே நின்றிருந்தான்.

“நீ எங்கே இருக்கிறாய்?” என்று கேட்டார்.

“எங்கும் இல்லை…” என்றான்.

அந்த ஒரு பதில்…

அந்த ஒரு வலி…

“உன்னைப் போன்றவர்கள் இன்னும் இருக்கிறார்களா?” என்றார்.

“நிறைய பேர்… நான் காட்டுகிறேன்…” என்றான்.

🏚️ அந்தக் கூரை…

அந்த சிறுவன் அவரை நகரின் இருண்ட தெருக்களில் அழைத்துச் சென்றான்.

ஒரு சந்தை அருகே இருந்த ஒரு குடிசையின் கூரைக்கு.

அங்கே…

11 குழந்தைகள்.

குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டே, ஒன்றாகக் குவிந்து படுத்திருந்தனர்.

வீடு இல்லை.

வெப்பம் இல்லை.

நாளை இல்லை.

அந்த காட்சி —

அவரின் உள்ளத்தை உடைத்தது.

💭 “நான் ஏன் சீனாவுக்கு போக வேண்டும்?”

அந்த இரவு, அவர் ஒரு புதிய கேள்வியை கேட்டார்:

“இங்கே இவ்வளவு குழந்தைகள் துன்பத்தில் இருக்கும்போது, நான் ஏன் தொலைதூரம் போக வேண்டும்?”

அந்தக் கேள்வியே

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையையும்

ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும்

மாற்றியது.

🏠 ஒரு வாசல்… ஒரு வாக்குறுதி

1870 ஆம் ஆண்டு,

அவர் தனது முதல் இல்லத்தைத் தொடங்கினார்.

அதன் வாசலில் ஒரு வாசகம்:

“No Destitute Child Ever Refused Admission”

(ஏழை குழந்தை ஒருவரும் மறுக்கப்பட மாட்டார்கள்)

Grateful thanks to Wikimedia Commons 

இது ஒரு வாசகம் இல்லை.

இது ஒரு உறுதி.

⚖️ விமர்சனங்களும்… உண்மையும்

அவரை பலர் விமர்சித்தனர்.

“இது சரியான முறையல்ல…”

“அனைவரையும் ஏற்க முடியாது…”

“சட்டப்படி தவறு…”

ஆனால் அவர் ஒரு பதில் மட்டுமே சொன்னார்:

“நீங்கள் ஆய்வு செய்யும் வரை… குழந்தைகள் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.”

அது ஒரு கருத்து இல்லை.

ஒரு கடும் உண்மை.

🌧️ குறைகளும் இருந்தன…

Thomas Barnardo ஒரு பரிபூரண மனிதர் அல்ல.

சில சமயங்களில், குழந்தைகளை குடும்பத்திலிருந்து விலக்கினார்.

நிதி திரட்ட, உணர்ச்சிகளை தூண்டும் புகைப்படங்களை பயன்படுத்தினார்.

சில குழந்தைகளை வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பிய திட்டங்கள் பின்னர் விமர்சிக்கப்பட்டன.

அவரின் வாழ்க்கை —

சாதாரண “சாந்தர் கதை” அல்ல.

மனிதத் தவறுகளும், மனிதத் தியாகங்களும் கலந்த ஒன்று.

🌟 ஆனால்…

ஒரு உண்மை மட்டும் மறுக்க முடியாது.

அவர்

60,000க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளின் வாழ்க்கையை மாற்றினார்.

வீதி, மழை, பசி, மரணம் —

அவை இருந்த இடத்தில்

வீடு, உணவு, கல்வி, எதிர்காலம் வந்தது.

🔥 ஒரு மனிதன்… ஒரு முடிவு

அவர் மருத்துவராகி இருக்கலாம்.

அவர் வெளிநாட்டில் சேவை செய்திருக்கலாம்.

ஆனால் அவர் தேர்ந்தெடுத்தது —

ஒரு வேறு பாதை.

“ஒரு குழந்தையும் துறக்கப்படக் கூடாது”

என்ற நம்பிக்கை.

அதை வாழ்நாள் முழுவதும் நிரூபித்தார்.

🌿 நிறைவு

சமூகம் சொன்னது:

“ஏழை குழந்தைகள் அப்படித்தான்.”

அவர் சொன்னார்:

“அவர்கள் தவறான சூழலில் பிறந்தவர்கள். அதை மாற்றலாம்.”

அவர் சரி என்பதை

ஆயிரக்கணக்கான வாழ்க்கைகள் சாட்சி சொல்கின்றன.

🙏

நாம் அனைவரும் பெரிய செயல்கள் செய்ய வேண்டியதில்லை.

ஆனால், ஒரு மனிதனின் துன்பத்தை பார்த்து

திரும்பிப் போகாமல் இருக்கலாம்.

அதுவே —

மேன்மை.

ChatGPT-க்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்!🙏🙏🙏