சீனாவிலிருந்து இந்தியாவுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டு, நாலந்தா பல்கலைக்கழகத்தில் படித்து, பௌத்த மதக் கருத்துக்களைத் தேடி அலைந்த அவரது வீரமும் விவேகமும் நிறைந்த பயணத்தை ஒரு அழகான கட்டுரையாக வடிவமைத்துக் கொடுத்துள்ளோம்.
பயணங்கள் முடிவதில்லை–3: யுவான் சுவாங்கின் வரலாற்றுப் பயணம்
தேடல்களும் பயணங்களும் தான் மனித நாகரிகத்தின் திசையை மாற்றியமைக்கின்றன. "பயணங்கள் முடிவதில்லை" தொடரின் இந்த மூன்றாவது பகுதியில், வரலாற்றின் மிக முக்கியமான, ஆபத்துகள் நிறைந்த ஒரு நீண்ட பயணத்தைப் பற்றிப் பார்க்கப் போகிறோம். அதுதான், கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் சீனாவிலிருந்து இந்தியாவை நோக்கிப் பயணித்த பௌத்தத் துறவி யுவான் சுவாங் (Xuanzang) அவர்களின் வரலாற்றுப் பயணம்!
தேடலின் தொடக்கம்
சீனாவின் டாங் (Tang) வம்ச ஆட்சிக் காலத்தில் வாழ்ந்த யுவான் சுவாங், பௌத்த மதக் கோட்பாடுகளில் இருந்த சந்தேகங்களுக்கு விடை தேட விரும்பினார். பௌத்த மதம் தோன்றிய இந்தியாவிற்குச் சென்று, அதன் அசல் நூல்களைப் படித்து, உண்மையை அறிய வேண்டும் என்ற தாகம் அவரிடம் இருந்தது. ஆனால், அந்த காலத்தில் சீனாவை விட்டு வெளியேற அரசரின் தடை இருந்தது. அனைத்தையும் மீறி, தனது 27-வது வயதில் (கி.பி. 629) யாருக்கும் தெரியாமல் தனது வரலாற்றுப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.
மரணத்தின் பாதையில் ஒரு பயணம்
யுவான் சுவாங்கின் பயணம் சாதாரணமானதாக இருக்கவில்லை. அது மரணத்தோடு கைகுலுக்கும் ஒரு சாகசப் பயணம்:
கோபி பாலைவனம்:
தகிக்கும் மணல், சுட்டெரிக்கும் வெயில், குடிக்கத் தண்ணீரின்றி, எலும்புக்கூடுகள் சிதறிக்கிடந்த கோபி பாலைவனத்தைக் கடக்க அவர் பல நாட்கள் போராடினார்.
பனி மலைகள்:
தியான் ஷான் (Tian Shan) போன்ற மிக உயரமான பனி மலைகளைக் கடக்கும்போது, கடும் குளிரால் அவரோடு வந்த பல பயணிகளும் குதிரைகளும் மடிந்தனர்.
கொள்ளையர்கள்:
வழியெங்கும் கொள்ளையர்களின் அச்சுறுத்தல்களையும் தாண்டி, மத்திய ஆசியா வழியாக கைபர் கணவாய் வழியே இந்தியாவின் எல்லையை அடைந்தார்.
இந்தியாவில் யுவான் சுவாங்
இந்தியாவிற்குள் நுழைந்த யுவான் சுவாங், காஷ்மீர், பஞ்சாப் வழியாகப் பயணித்து, பௌத்த மதத்தின் புனிதத் தலங்களான கபிலவஸ்து, குசிநகர், சாரநாத் மற்றும் போத்கயா ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றார்.
நாலந்தா பல்கலைக்கழகம்: பயணத்தின் உச்சம்
அப்போதைய உலகின் மிகச்சிறந்த கல்வி மையமான நாலந்தா பல்கலைக்கழகத்தில் யுவான் சுவாங் பல ஆண்டுகள் தங்கினார். அங்கிருந்த தலைமை ஆச்சார்யாரான சீலபத்திரரின் கீழ் பௌத்த தத்துவங்களையும், சமஸ்கிருத மொழியையும் கற்றுத் தேர்ந்தார். அவரது அறிவைக் கண்டு வியந்த இந்திய அறிஞர்கள் அவரைப் பெரிதும் மதித்தனர்.
தமிழகத்திற்கு வந்த பயணி
யுவான் சுவாங் வட இந்தியாவுடன் நின்றுவிடாமல், தென்னிந்தியா நோக்கியும் பயணித்தார். பல்லவர்களின் தலைநகரமான காஞ்சிபுரத்திற்கு கி.பி. 640-களில் அவர் வருகை தந்தார். காஞ்சியின் கல்விச் சிறப்பு, அங்கிருந்த நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பௌத்த மடாலயங்கள் மற்றும் பல்லவ மன்னர்களின் ஆட்சித் திறமை பற்றித் தனது குறிப்புகளில் மிக உயர்வாக எழுதியுள்ளார்.
கம்பீரமான வீடு திரும்புதல் மற்றும் அழியாப் புகழும்
இந்தியாவில் தனது 16 ஆண்டு காலத் தேடலை நிறைவு செய்த யுவான் சுவாங், கி.பி. 643-ல் சீனா நோக்கித் தனது பயணத்தைத் தொடங்கினார். அப்போது வட இந்தியாவை ஆண்டு வந்த பேரரசர் ஹர்ஷ வர்த்தனரும், காமரூப (அஸ்ஸாம்) மன்னர் பாஸ்கர வர்மனும் யுவான் சுவாங் மீது மிகுந்த மதிப்புக் கொண்டிருந்தனர். எனவே, அவர் பாதுகாப்பாக சீனா சென்றடைய அனைத்து அரச மரியாதைகளையும், வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தனர்.
அவர் கொண்டு சென்ற பொக்கிஷங்களும், அவரது திரும்பும் பயணமும் ஒரு மாபெரும் அரச ஊர்வலம் போலக் காட்சியளித்தது:
அரிய பொக்கிஷங்கள் மற்றும் சிலைகள்:
புத்தரின் புனிதமான உடல் எச்சங்கள் (Relics), தங்கத்தாலும், வெள்ளியாலும், சந்தன மரத்தாலும் செய்யப்பட்ட பல நூற்றுக்கணக்கான புத்தர் சிலைகள் ஆகியவற்றை அவர் மிக பத்திரமாக எடுத்துச் சென்றார்.
அளப்பரிய நூல்கள்:
இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து அவர் சேகரித்த, பௌத்த மதத்தின் அசல் தத்துவங்கள் அடங்கிய 657 சமஸ்கிருத ஓலைச்சுவடி நூல்கள் இந்த ஊர்வலத்தின் மிக முக்கியப் பொக்கிஷமாக இருந்தன.
யானைகள் மற்றும் குதிரைகள்:
இந்த அரிய நூல்களையும், சிலைகளையும், பொக்கிஷங்களையும் சுமந்து செல்வதற்காகப் பேரரசர் ஹர்ஷா 20-க்கும் மேற்பட்ட பிரம்மாண்டமான யானைகளையும், எண்ணற்ற குதிரைகளையும் வழங்கியிருந்தார்.
பல்லக்குகள் மற்றும் பாதுகாவலர்கள்:
வழியில் கொள்ளையர்களிடமிருந்தும், இயற்கைச் சீற்றங்களிலிருந்தும் யுவான் சுவாங்கையும், அந்தப் பொக்கிஷங்களையும் பாதுகாக்க மன்னரின் சிறப்புப் பல்லக்குகளும், ஆயுதம் ஏந்திய நூற்றுக்கணக்கான குதிரைப்படை வீரர்களும், பாதுகாவலர்களும் துணைக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
இந்த மாபெரும் ஊர்வலம் பனி படர்ந்த ஆபத்தான பாமிர் மலைத்தொடர் மற்றும் காஷ்கர் வழியாகப் பயணித்தபோது, சில விபத்துகளால் சில யானைகளும், நூல்களும் நதியில் மூழ்கிப் போயின. இருப்பினும், எஞ்சிய பெரும்பகுதியோடு அவர் கி.பி. 645-ல் சீனாவின் தலைநகரான சாங்கான் (Chang'an) நகரை வந்தடைந்தார்.
அவரது வருகையைக் கேள்விப்பட்ட சீனப் பேரரசர் டாங் தைஸாங் (Tang Taizong), யுவான் சுவாங்கிற்குப் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பை அளித்தார். நகரின் வீதிகளெங்கும் மக்கள் கூடி நின்று, யானைகளும் குதிரைகளும் சுமந்து வந்த அந்த வரலாற்றுப் பொக்கிஷங்களை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர்.
தனது மீதமுள்ள வாழ்நாளை அந்த நூல்களைச் சீன மொழியில் மொழிபெயர்க்கவே அவர் செலவிட்டார். அவர் எழுதிய "மாபெரும் டாங் வம்சத்தின் மேற்கத்திய பயணக் குறிப்புகள்" என்ற நூல் தான், பிற்காலத்தில் இந்தியாவின் வரலாற்றையும், விடுபட்டுப்போன பல வரலாற்று இடங்களையும் கண்டறிய தொல்பொருள் ஆய்வாளர்களுக்குப் பேருதவியாக இருந்தது.
கூகுள் ஜெமினைக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்!🙏
