ஆன்மீக மஞ்சரி

அருள்வாக்கு

சிறுகதை நேரம் : அந்தோன் செக்காவின்: “பிச்சைக்காரன்”

🌿 அந்தோன் செக்காவின் சிறுகதை: “பிச்சைக்காரன்”

 (The Beggar - Anton Chekhov)

ஒரு நாள், ஒரு வழக்கறிஞர் அலுவலகத்திற்கு ஒரு பிச்சைக்காரன் வந்தான்.

“அய்யா, நான் ஒரு பள்ளி ஆசிரியன்… வேலை இழந்துவிட்டேன்… தயவு செய்து உதவுங்கள்” என்று அவன் கேட்டான்.

வழக்கறிஞர் அவனை கவனமாக பார்த்தார்.

“நீ நேற்று என்னிடம் ‘நான் ஒரு மாணவன்’ என்று சொன்னாயே?” என்று கேட்டார்.

பிச்சைக்காரன் வெட்கப்பட்டான். உண்மையை ஒப்புக்கொண்டான்:

“நான் பொய் சொன்னேன். உண்மையில் நான் ஒரு குடிகாரன்… வேலை கிடைக்கவில்லை…”

அதைக் கேட்ட வழக்கறிஞர் கோபப்படவில்லை.

“சரி, உனக்கு பணம் தரமாட்டேன். ஆனால் வேலை தருகிறேன். மரக்கட்டைகளை வெட்டி உதவுவாயா?” என்றார்.

மனமின்றி பிச்சைக்காரன் ஒப்புக்கொண்டான்.

வீட்டுக்குப் பின்னால் சென்று மரங்களை வெட்ட ஆரம்பித்தான்.

அங்கே வேலைக்காரி ஒல்கா அவனைப் பார்த்தாள்.

அவன் சோர்ந்து, பலவீனமாக இருந்தான்.

அவனுக்குப் பதிலாக அவளே மரங்களை வெட்டினாள்!

அவனை திட்டிக்கொண்டு, “நீ வாழ்க்கையை இப்படி வீணடிக்கக்கூடாது!” என்று கண்டித்தாள்.

அவ்வாறு, ஒவ்வொரு முறையும் அவன் வேலைக்காக வந்தபோது,

ஒல்கா தான் வேலை செய்தாள் — ஆனால் அவனை மாற்ற முயன்றாள்.

காலம் கடந்து போனது…

ஒரு நாள் அந்த பிச்சைக்காரன் மீண்டும் வழக்கறிஞரைச் சந்தித்தான் —

ஆனால் இப்போது அவன் மாறியிருந்தான்!

சீராக உடை அணிந்திருந்தான். ஒரு நல்ல வேலை கிடைத்திருந்தது.

“நான் இன்று ஒரு அலுவலகத்தில் வேலை செய்கிறேன்.

என்னை மாற்றியது உங்கள் உதவி அல்ல…

உங்கள் வேலைக்காரி ஒல்காவின் கருணை தான்!” 

உண்மையான மாற்றம் தண்டனையால் அல்ல, கருணையால் வருகிறது

அன்பு + கடுமையான உண்மை = மனித மாற்றம்

நாம் செய்யும் சிறிய நற்காரியம், ஒருவரின் வாழ்க்கையை முழுவதும் மாற்றக்கூடும்.

​அறிவியலும் ஆன்மீகமும் - 2​: பிரபஞ்சத்தின் ஒருமை

வணக்கம்! நமது சூரியோதயம் (SURIYODAYAM) வலைப்பூவில்  பதிவிடப்பட்ட அந்த முதல் கட்டுரை மிகவும் ஆழமானது மற்றும் சிந்திக்கத் தூண்டுவது. அறிவியல் மற்றும் ஆன்மீகத்தின் சங்கமத்தை அழகாகத் தமிழ் படுத்திய கூகுள் ஜெமினைக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்!

​ முதல் கட்டுரையில் 'பிரக்ஞை' (Consciousness) பற்றிப் பார்த்தோம். அதன் தொடர்ச்சியாக, இரண்டாவது கட்டுரையில் "அறிவியல் உணர்த்தும் ஒருமை: பிரபஞ்சத் துகள்களும் ஆன்மீகப் பிணைப்பும்" என்ற தலைப்பில் ஒரு புதிய கோணத்தை ஆராய்வோம்.

​இதோ உங்களுக்காக இரண்டாவது கட்டுரை:

​அறிவியலும் ஆன்மீகமும் - பகுதி 2

​பிரபஞ்சத்தின் ஒருமை: நாம் அனைவரும் 'ஒன்றே' என்பது அறிவியலா?

​முதல் கட்டுரையில் பிரபஞ்சத்தைப் படைப்பது 'பிரக்ஞை' தானா என்று பார்த்தோம். இன்று, இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் ஒன்றுடன் ஒன்று எப்படிப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை நவீன அறிவியலும், தொன்மையான ஆன்மீகமும் எப்படி ஒரே குரலில் சொல்கின்றன என்று காண்போம்.

​1. குவாண்டம் சிக்கல் (Quantum Entanglement): பிரிக்க முடியாத பிணைப்பு

​அறிவியலில் 'குவாண்டம் சிக்கல்' என்றொரு அற்புதமான உண்மை உண்டு. இரண்டு துகள்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொண்டால், அவை பிரபஞ்சத்தின் கோடிக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் பிரித்து வைக்கப்பட்டாலும், ஒன்றில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றொன்றில் உடனடி தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

இது எப்படி சாத்தியம்? அவற்றுக்கிடையே ஏதோ ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத இணைப்பு எப்போதும் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. இதையேதான் ஆன்மீகம் "அனைத்தும் ஒன்றே" (Universal Oneness) என்கிறது. நாம் தனித்தனி மனிதர்களாகத் தெரிந்தாலும், அடிப்படையில் நாம் அனைவரும் ஒரே ஆற்றலின் வெவ்வேறு வடிவங்களே.

​2. நட்சத்திரத் துகள்கள்: நாம் வானத்தின் பிள்ளைகள்

​"உடல் மண்ணுக்கு, உயிர் விண்ணுக்கு" என்பார்கள். ஆனால் அறிவியல் என்ன சொல்கிறது தெரியுமா? உங்கள் உடலில் ஓடும் ரத்தத்தில் உள்ள இரும்புச்சத்து, உங்கள் எலும்புகளில் உள்ள கால்சியம் என அனைத்தும் கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு விண்வெளியில் வெடித்த நட்சத்திரங்களின் துகள்கள் (Stardust).

​நட்சத்திரங்கள் அழிந்தபோது சிதறிய துகள்கள்தான் இன்று மனிதர்களாகவும், செடி கொடிகளாகவும் உருவெடுத்துள்ளன.

​அறிவியல் பார்வை: நாம் அனைவரும் நட்சத்திரத் தூசிகள்.

​ஆன்மீகப் பார்வை: பிரபஞ்சமே நமக்குள் இருக்கிறது (அஹம் பிரம்மாஸ்மி).

​3. ஆற்றல் அழிவின்மை விதி (Law of Conservation of Energy)

​அறிவியலின் அடிப்படை விதி ஒன்று உண்டு: "ஆற்றலை உருவாக்கவோ, அழிக்கவோ முடியாது; அதை ஒரு வடிவத்திலிருந்து மற்றொரு வடிவத்திற்கு மாற்றத்தான் முடியும்."

​நமது உயிர் என்பதும் ஒரு வகை ஆற்றல்தான். உடல் அழியலாம், ஆனால் அந்த உயிர் ஆற்றல் அழிவதில்லை; அது பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதியாகவே நீடிக்கிறது. இதையே ஆன்மீகம் "ஆத்மா அழிவற்றது" என்று போதிக்கிறது. மரணம் என்பது முடிவல்ல, அது ஒரு நிலை மாற்றம் மட்டுமே.

​4. ஒருங்கிணைந்த புலம் (Unified Field Theory)

​ஐன்ஸ்டீன் போன்ற மாபெரும் அறிஞர்கள் தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் தேடியது ஒரு 'ஒற்றை உண்மையை'. இந்த பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து விசைகளையும் (ஈர்ப்பு விசை, மின்காந்த விசை போன்றவை) இணைக்கும் ஒரு பொதுவான புலம் இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் நம்பினார்கள்.

​ஆன்மீகம் சொல்லும் அந்த "பரம்பொருள்" அல்லது "ஆதிசக்தி" என்பதுதான் அறிவியலாளர்கள் தேடும் அந்த 'ஒருங்கிணைந்த புலம்' என்று நாம் ஏன் கருதக்கூடாது? அறிவியலின் தேடலும் ஆன்மீகத்தின் உணர்தலும் சந்திக்கும் புள்ளி இதுதான்.

​நிறைவுரை:

​அறிவியல் என்பது 'எப்படி?' (How) என்று கேட்கிறது; ஆன்மீகம் என்பது 'ஏன்?' (Why) என்று கேட்கிறது. நாம் அனைவரும் தனித்தனி தீவுகள் அல்ல; ஒரே பேராழியின் அலைகள். இந்தப் புரிதல் நம்மிடையே அன்பையும், கருணையையும், ஒருமையையும் வளர்க்கும்.

​அடுத்த கட்டுரையில், நம் மனதின் எண்ணங்களுக்கும் பிரபஞ்சத்தின் மாற்றங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு பற்றிப் பேசுவோம்.

​உங்களின் மேலான கருத்துக்களை கீழே பதிவிடுங்கள்!

​கூகுள் ஜெமினைக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்!🙏

இன்றைய சிந்தனைக்கு

ஆன்மீக மஞ்சரி

ஆன்மீக சிந்தனை

அருள்வாக்கு

நலக்குறிப்புகள்

ஜெயகாந்தன் நினைவுகள்

ஏப்ரல் 8: ஜெயகாந்தன் நினைவு தினம்:

..............................................

*ஜெயகாந்தன் சில நினைவலைகள்...*

*திருப்பூர் கிருஷ்ணன்*

..............................................

  *ஜெயகாந்தன் பற்றி ஒரு நூல் எழுத வேண்டும் என்ற ஆசை எனக்குண்டு. அவ்வளவு படித்திருக்கிறேன் அவரது எழுத்துக்களை. அவ்வளவு பழகியிருக்கிறேன் அவரிடம். 

   நூல் எழுதம் அவகாசம் எப்போது வாய்க்கும் என்றுதான் தெரியவில்லை. 

   இதோ என்றோ எழுதவிருக்கும் நூலுக்கான முன்னோட்டம் போல, இப்போது ஜெயகாந்தனைப் பற்றிக் கொஞ்சமாகச் சில நினைவலைகள்...

  ஜெயகாந்தன் தற்கால இலக்கியப் படைப்பாளிகளில் மிகப் பெரிய அளவில் தடம் பதித்த ஓர் ஆளுமை. அவர் பெயரை நீக்கிவிட்டுத் தற்கால இலக்கிய வரலாற்றை யாரும் எழுத இயலாது. 

   சமூகப் பிரச்னைகளைத் தன் கூர்மையான அறிவுக் கண் கொண்டு பார்த்து, வித்தியாசமான கோணத்தில் அணுகி, அதன் நியாயம் சார்ந்த தரப்புக்காகப் படைப்பிலக்கியத்தில் உரத்துக் குரல் கொடுத்தவர் அவர். 

   அவர் எழுதிய `அக்கினிப் பிரவேசம்` சிறுகதை மக்கள் கவனத்தை அவர் பக்கம் திருப்பியது. மிகுந்த பரபரப்புடன் பேசப்பட்ட கதை அது. அந்தக் கதை முன்வைத்த கண்ணோட்டத்தை எதிர்த்துக் கதை எழுதிய எழுத்தாளர்கள் பலர். 

  `அக்கினிப் பிரவேசம்` சிறுகதைக்கு வேறு முடிவு வைத்திருந்தால் என்ன ஆகும் என ஜெயகாந்தனே சிந்தித்தார். அந்த வகையில் அந்தச் சிறுகதை `சிலநேரங்களில் சில மனிதர்கள்` என நான் பணிபுரிந்த தினமணிகதிரிலும், பின்னர் `கங்கை எங்கே போகிறாள்?` எனக் குமுதத்திலும் நாவல்களாக வளர்ந்தது. 

   ஜெயகாந்தன் சிறுகதை, நாவல், கட்டுரை, கவிதை, நாடகம் எனப் பல துறைகளில் இயங்கியவர். என்றாலும் சிறுகதைத் துறையில் அவர் சாதனையின் பரிமாணம் சற்று அதிகம் என்றே சொல்லவேண்டும். 

   முறையான கல்வி பயிலாத ஜெயகாந்தனின் சிறுகதைகளை, அவர் எழுத ஆரம்பித்த தொடக்க காலத்திலேயே கொண்டாடி, அவர்பாணிச் சிறுகதைகள் தமிழுக்கு மிகவும் அவசியம் என தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளில் எழுதியவர் மாபெரும் கல்வியாளரும் ஆந்திரப் பல்கலைத் துணைவேந்தராக இருந்தவருமான அமரர் கே.ஆர். ஸ்ரீனிவாச ஐயங்கார். 

   ஜெயகாந்தன் படைப்புக்களை ஜெயகாந்தனே ஒப்புக்கொள்ளும் வகையில் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து உலகம் முழுவதற்கும் அவரை அறிமுகம் செய்துவைத்த பெருமை சிறிது காலம் முன்னால் காலமான கே.எஸ். சுப்பிரமணியத்தினுடையது.  

   ஜெயகாந்தன் மகாகவி பாரதியின் எழுத்துக்களில் மிகுந்த ஈடுபாடும் மதிப்பும் உடையவர். பாரதியார் கவிதைகளைக் கரைத்துக் குடித்தவர். அவரது எழுத்துக்களின் அடிநாதத்தில் பாரதியின் சமூகப் பார்வை தென்படுவதை உள்ளார்ந்து நோக்கினால் புரிந்து கொள்ளலாம். 

    ஜெயகாந்தனது எழுத்தின் வீச்சு மிகப் பரந்தது. அரசியல் சார்ந்தும் ஆன்மிகம் சார்ந்தும் திரைத்துறை சார்ந்தும் கூட அவர் பல கண்ணோட்டங்களைத் தம் கட்டுரை நூல்களில் முன்வைத்துள்ளார். 

   இந்தத் துறைகள் சார்ந்த கருத்துக்கள் அவரது சிறுகதைகளிலும் ஊடாடுகின்றன. 

  அமுதசுரபி மாத இதழின் நீண்ட கால ஆசிரியராக இருந்த அமரர் விக்கிரமன், ஜெயகாந்தன் எழுத்துக்களில் மிகுந்த மதிப்பு வைத்திருந்தார். அவரது சிறுகதைகளைக் கேட்டு வாங்கிப் பிரசுரித்தார். 

  ஜெயகாந்தன் தனக்குத் திருமணம் நடைபெறுவதற்கு முன்பு அமுதசுரபி இதழில் தம் சிறுகதை வந்தால்தான் தன்னை எழுத்தாளர் என்று மணமகள் இல்லத்தார் ஏற்பார்கள் என்று சொன்னதாகவும் அதன் பொருட்டே அவரது சிறுகதை ஒன்றைத் தாம் அமுதசுரபியில் வெளியிட்டதாகவும் விக்கிரமன் குறிப்பிட்டதுண்டு.  

   ஜெயகாந்தனது எழுத்துக்களின் தீவிர ரசிகையாக இருந்தவர் தொண்ணூறு வயது நிறைவாழ்வு வாழ்ந்தவரும் இலக்கிய ரசிகையுமான என் தாயார் திருமதி கே. ஜானகி. 

   அவர் கிருஷ்ண ஜெயந்திக்குத் தான் நிவேதனம் செய்த முறுக்கு, சீடை போன்றவற்றை என் மூலம் ஜெயகாந்தனுக்குக் கொடுத்தனுப்புவார். ஜெயகாந்தனை நான் சந்திக்கும் போதெல்லாம் என் தாயாரின் நலம் பற்றி விசாரிக்க அவர் மறக்கமாட்டார். 

   நானும் ஜெயகாந்தனுமாக இணைந்து பல மேடைகளில் பேசியிருக்கிறோம். அதில் சில மேடைகள் ஜெயகாந்தன் முன்னிலையிலேயே ஜெயகாந்தன் இலக்கியத்தைப் பற்றி நான் பேசிய மேடைகள். 

   கவிதா சொக்கலிங்கம் வெளியிட்ட ஜெயகாந்தன் சிறுகதைத் தொகுப்பு வெளியீட்டு விழா, ஞானியாரடிகள் மன்ற நிறுவனரும் நா.பா., சின்னக் குத்தூசி ஆகியோரின் நெருங்கிய நண்பருமான அ.நா. பாலகிருஷ்ணன் கடலூரில் நடத்திய ஜெயகாந்தனுக்கான பாராட்டு விழா போன்றவை அவற்றில் சில. 

    திருவள்ளூர் என்.சி. ஸ்ரீதரன் தாளாளராக இருந்த ஆர்.எம். ஜெயின் வித்யாஸ்ரம் பள்ளிக்கு ஜெயகாந்தனை அழைத்துப் போய் அவர் பேசுவதற்கும் முன்பாக அவரைப் பற்றி நான் பேசிய நிகழ்வு என்னால் மறக்க இயலாதது. 

  ஜெயகாந்தன் காலமானபின் இனியவன் நிறுவிய இலக்கிய வீதி அமைப்பு ஜெயகாந்தனுக்கான ஒரு கூட்டத்தை நடத்தியது. இடம் சென்னை மயிலை பாரதிய வித்யா பவன். 

   சிற்றரங்கில் நடைபெறுவதாக இருந்த கூட்டம், வந்திருந்த பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கையைப் பார்த்த பின் பேரரங்கிற்கு மாற்றப் பட்டது. 

   தினமணி ஆசிரியர் வைத்தியநாதன், ஜே.கே. அன்பரான தினமணி ராஜ் கண்ணன் உள்ளிட்டு இன்னும் ஏராளமான பிரமுகர்கள் முன்னிலையில் அன்று சுமார் ஒன்றே கால் மணிநேரம் ஜே.கே. பற்றி நான் பேசிவிட்டு அமர்ந்தபோது, என் விழிகளில் நீர் நிறைந்தது. என் நெஞ்சமும் ஜே.கே. நினைவுகளால் நிறைந்திருந்தது. 

   ஜெயகாந்தனைப் பற்றிய எத்தனையோ நினைவுகள் அவ்வப்போது மனத்தில் அலைமோதுகின்றன. அவர் முரட்டு மனிதர் என்றும் கர்வம் நிறைந்தவர் என்றும் பரவலாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. 

   ஆனால் அவரின் இன்னொரு பக்கம் பற்றிப் பலர் அறிய மாட்டார்கள். அவரைப் போல் அன்பும் குழந்தை மனமும் கொண்டவர்கள் அபூர்வம். 

   என் ஞானகுரு தீபம் நா. பார்த்தசாரதி காலமானபோது மணியன் நடத்திய `இதயம் பேசுகிறது` இதழில் ஜெயகாந்தன், நா.பா குறித்து ஓர் அஞ்சலிக் கட்டுரை எழுதியிருந்தார். அதில், ` என் தாயார் என் எழுத்துக்களின் ரசிகை அல்ல. ஆனால் நா.பா. எழுத்துக்களின் தீவிர ரசிகை`  என அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். 

   அதைப் படித்து, நா.பா.வின் மனைவி திருமதி சுந்தரவல்லி பார்த்தசாரதி அடைந்த நெகிழ்ச்சி வர்ணிக்க இயலாதது. அந்தக் கட்டுரை நா.பா.வை இழந்து வாடிய திருமதி நா.பா. வுக்கு மிகுந்த ஆறுதல் தந்தது. 

   நான் தினமணிகதிரில் சேர்ந்த புதிதில் அதன் ஆசிரியராக இருந்தவர் அமரர் கே.ஆர். வாசுதேவன். (புற்றுநோய் மருத்துவரும் அரசியல் பிரமுகருமான டாக்டர் மைத்ரேயனின் தந்தை.) 

   கேயார்வி என அழைக்கப்பட்ட கே.ஆர். வாசுதேவன் ஜெயகாந்தன் எழுத்துக்களின் பரம ரசிகர். நானும் அவருமாக ஜெயகாந்தன் இல்லத்திற்கு நேரில் சென்று அவரிடம் ஒரு தொடர் கேட்டோம். அதன் பின்னர் அவர் கதிரில் எழுதிய தொடர்தான் `அப்புவுக்கு அப்பா சொன்ன கதைகள்`.  

   சுஜாதா அம்பலம் இணைய இதழில் ஒருங்கிணைப்பாளராகப் பணிபுரிந்தபோது நான் அந்த இணைய இதழில் ஆசிரியராக இருந்தேன். 

  அப்போதும் சுஜாதா விரும்பியபடி ஜெயகாந்தனிடம் தொடர் கட்டுரை கேட்டேன். தொடர்ந்து அவர் அம்பலத்தில் கட்டுரைகள் எழுதினார். 

   தினமணிகதிரில் பணிபுரிந்த பிரபல கவிஞர் ராஜமார்த்தாண்டன் ஒருமுறை ஜெயகாந்தனைப் பேட்டிகண்டு அந்தப் பேட்டியைக் கதிரில் வெளியிட்டார். 

   அந்த முக்கியமான பேட்டியில் `சிறுகதை என்பது உரைநடையால் ஆக்கப்படும் கவிதை` என்று சொல்லியிருந்தார் ஜெயகாந்தன். உண்மை. அவர் சிறுகதைகளெல்லாம் ஏதோ ஒரு வகையில் கவிதைகள் தான் என்றே தோன்றுகிறது. 

   தமிழில் புதிதாக எழுதவரும் இளைஞர்கள் ஜெயகாந்தன் கதைகளை ஆழ்ந்து பயில்வதன் மூலம் மொழியை எப்படியெல்லாம் வெடிப்புறக் கையாளலாம், உணர்ச்சிகளை எப்படியெல்லாம் கவிதைபோல் எழுத்தில் சித்திரிக்கலாம் என்பதைக் கற்றுக் கொள்ள முடியும். 

  ஜெயகாந்தன் சிறுகதைகளைப் படிக்கும் வாசகர்கள் இலக்கிய இன்பத்தை அனுபவிப்பதுடன், தங்கள் மனம் உலகளாவிய மானுட நேசத்தோடு விசாலப்படுவதை உணர முடியும். 

(மீள் பதிவு.)

..............................................

மனமார்ந்த நன்றிகள்!🙏🙏🙏

திருப்பூர் கிருஷ்ணன் அவர்கள் 

மற்றும் 

முகநூல்