தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-14:

வானந்தம்  மண்ணினந்தம்  வைத்துவைத்துப்  பார்க்கஎனக்கு 

ஆனந்தம்  தந்த  அரசே  பராபரமே.  

   

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-13:

பார்த்தஇடம்  எல்லாம்  பரவெளியாய்த்  தோன்றஒரு 

வார்த்தை  சொல்லவந்த  மனுவே  பராபரமே.   

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-12:

வாக்காய்  மனதாய்  மனவாக்  கிறந்தவர்பால்  

தாக்காதே  தாக்குத்  தனியே  பராபரமே.   

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-11:

கண்ணே   கருத்தே   என்கற்பகமே  கண்நிறைந்த 

விண்ணே  ஆனந்த  வியப்பே  பராபரமே.  

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-10:

முத்தே  பவளமே  மொய்த்த  பசும்பொற்சுடரே  

சித்தே  என்னுள்ளத்  தெளிவே  பராபரமே 

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-9:

திக்கொடு  கீழ்மேலும்  திருவருளாம்  பொற்பறிந்தோர் 

கைக்குள்வளர்  நெல்லிக்கனியே  பராபரமே  

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-8:

எத்திக்கும்   தானாகிஎன்  இதயத்தே   ஊறித்   

தித்திக்கும்  ஆனந்தத்  தேனே  பராபரமே. 

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-7:

உரையிறந்த அன்பர்  உளத்தோங்கொளியாய்  ஓங்கிக்  

கரையிறந்த  இன்பக்  கடலே  பராபரமே. 

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-5:

ஆராவமுதே அரசே ஆனந்த வெள்ளப்
பேராறே மோனப் பெருக்கே பராபரமே.

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-4:

சிந்தித்த எல்லாம் என் சிந்தை அறிந்தே உதவ
வந்த கருணை மழையே பராபரமே.

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-3:

கண்ணாரக் கண்டோர் கருப்பொருள் காணாமல் அருள்
விண்டிருந்த இன்ப வெற்பே பராபரமே.

தாயுமானவரின் பராபரக்கண்ணி-2:

சீராருந் தெய்வத் திருவருளாம் பூமிமுதற்
பாராதி ஆண்ட பதியே பராபரமே

தாயுமானவர் பாடல்-3:

அங்கிங்கு எனாதபடி எங்கும் பிரகாசமாய்
ஆனந்த பூர்த்தியாகி
அருளோடு நிறைந்ததெது தன்னருள் வெளிக்குளே
அகிலாண்ட கோடியெல்லாம்
தங்கும்படிக்கு இச்சை வைத்து உயிர்க்குயிராய்த்
தழைத்ததெது மனவாக்கினில்
தட்டாமல் நின்றதெது சமய கோடிகளெல்லாம்
தம் தெய்வம் எம் தெய்வமென்று
எங்கும் தொடர்ந்து எதிர்வழக்கிடவும் நின்றதெது
எங்கணும் பெருவழக்காய்
யாதினும் வல்லவொரு சித்தாகி இன்பமாய்
என்றைக்கும் உள்ளதெது மேல்
கங்குல்பகல் அற நின்ற எல்லையுளதெது அது
கருத்திற்கு இசைந்ததுவே
கண்டன எல்லாம் மோனவுரு வெளியதாகவும்
கருதி அஞ்சலி செய்குவாம்.

தாயுமானவர் பாடல்-2:

ஆசைக்கோர் அளவில்லை அகிலமெலாம் கட்டி
ஆளினும் கடல்மீதினிலே
ஆணை செலவே நினைவர் அழகேசன் நிகராக
அம்பொன் மிக வைத்த பேரும்
நேசித்து ரசவாத வித்தை கலைந்திடுவர்
நெடுநாள் இருந்த பேரும்
நிலையாகவே வேயினும் காயகற்பம் தேடி
நெஞ்சு புண்ணாவர் எல்லாம்
யோசிக்கும் வேளையில் பசிதீர உண்பதும்
உறங்குவதுமாக முடியும்
உள்ளதே போதும் நான் நான் எனக் குளறியே
ஒன்றைவிட்டு ஒன்று பற்றிப்
பாசக்கடற்குள் விழாமல் மனதற்ற
பரிசுத்த நிலையை அருள்வாய்
பார்க்குமிடம் எங்கும் ஒரு நீக்கமற நிறைகின்ற
பரிபூரண ஆனந்தமே.

தாயுமானவர் பாடல்-1:

ஞானமே வடிவாய்த் தேடுவார் தேடும் நாட்டமே
நாட்டத்துள் நிறைந்த வானமே
எனக்கு வந்து வந்தோங்கும் மார்க்கமே
மருளர் தாம் அறியா முதலே
முத்தி நல்வித்தே
முடிவிலா இன்பமே
செய்யும் தானமே
தவமே
நின்னை நான் நினைந்தேன்
தமியனேன் தனை மறப்பதற்கே.