திருப்பூர் கிருஷ்ணன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
திருப்பூர் கிருஷ்ணன் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

14 டிச., 2025

மேன்மக்கள்: நா.பா. என்றொரு குறிஞ்சி மலர் - திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

நா.பா. பிறந்த தினம்: டிசம்பர் 18, 1932, மறைந்த தினம் டிசம்பர் 13, 1987
..................................   
*நா.பா. என்றொரு குறிஞ்சி மலர்...*
          *திருப்பூர் கிருஷ்ணன்*
..................................   
  `சுயமரியாதை உள்ள புத்திசாலிகள் சுயமரியாதை காரணமாகவே தட்டத் தயங்குகிற கதவுகளை, சுயமரியாதையற்ற முட்டாள்கள் உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே போய் நாற்காலியில் அமர்வதுதான் இன்று நாட்டின் அவலம்!`
..................................   
  *யதார்த்தவாதப் படைப்புகளே பெருகியுள்ள தற்கால இலக்கிய உலகில், காவிய மரபில் லட்சியவாத இலக்கியத்தைப் படைத்துப் பெரும்புகழ் பெற்றவர் தீபம் நா. பார்த்தசாரதி. 

  தாம் வாழ்ந்த சம காலத்தில் இப்போது எந்த நட்சத்திர 
நடிகருக்கும் இல்லாத அளவு பெரும் புகழ் நா.பா.வின் எழுத்தால் அவருக்குக் கிட்டியது. 

   அவரின் கரத்தில் தங்கள் குழந்தையைக் கிடத்திப் பெயர்வைக்கச் சொன்னவர்களும் அவர் தலைமையில் திருமணம் செய்துகொண்டவர்களும் நிறையப் பேர். 

   மதுரை அருகே நதிக்குடியில் 1932ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 18ஆம் தேதி பிறந்தவர் நா.பா. பாண்டித்துரைத் தேவர் பரிசுடன் மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் பண்டிதர் பட்டம் பெற்றவர். 

   சென்னைப் பல்கலைக் வித்வான் பட்டம் பெற்றார். தவிர சென்னைப் பல்கலையில் தமிழ் எம்.ஏ. பட்டமும் பெற்றார். 30.7. 1987 அன்று சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு பிஎச்.டி பட்டத்திற்கான ஆய்வேடு அளித்தார். 

   ஆனால் முனைவர் பட்டம் பெறுவதற்குள் 1987 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 13ஆம் நாள் காலமானார். 

   ஆங்கிலம், சம்ஸ்க்ருதம், இந்தி ஆகிய மொழிகளையும் அறிந்தவர். `மணிவண்ணன், பொன்முடி, வளவன், கூடலழகன், இளம்பூரணன், செங்குளம் வீரசிங்கக் கவிராயர், தீரன்` உள்ளிட்ட பல புனைபெயர்களில் எழுதிவந்தார். 

    பாரதியார் பணியாற்றிய சிறப்புடைய மதுரை சேதுபதி மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தார். நான்கு ஆண்டுகள் கல்கி வார இதழில் துணையாசிரியராகப் பணியாற்றினார். 

   தீபம் மாத இதழை நிறுவி இருபத்து மூன்று ஆண்டுகள் ஆசிரியராக இருந்து நடத்தினார். அவர் காலமானபின் தீபம் இதழ் நிறுத்தப்பட்டது. சில ஆண்டுகள் தினமணிகதிர் வார இதழின் ஆசிரியராகவும் பொறுப்பு வகித்தார். 

   சாகித்ய அகாதமி தேர்வுக் குழு உறுப்பினராக இருந்தவர். நேஷனல் ·பிலிம் ·பெஸ்டிவல் ஜூரியாகப் பணியாற்றியவர். தமிழ் எழுத்தாளர் கூட்டுறவுச் சங்கத்தில் பொறுப்பான பதவி வகித்தவர். 

   சோவியத் யூனியன், போலந்து, இங்கிலாந்து, பிரானஸ், ஜெர்மனி, சுவிட்சர்லாந்து, ரோம், எகிப்து, குவெய்த் போன்ற நாடுகளுக்கு பாரத அரசாங்கத்தின் கல்வி மற்றும் கலாசார அமைச்சக அழைப்பை ஒட்டி விசேஷ கலாசாரத் தூதராகப் பயணம் மேற்கொண்டவர். 

   சிங்கப்பூர், மலேசியா, இலங்கை ஆகிய இடங்களுக்குப் பலமுறை சென்று வந்தவர். 

    39 சமூக நாவல்கள், 9 வரலாற்று நாவல்கள், 22 சிறுகதைத் தொகுதிகள், ஒரு நாடக நூல், இரண்டு இலக்ண நூல்கள், ஒரு கவிதை நூல், இரண்டு திறனாய்வுக் கட்டுரை நூல்கள், நான்கு பொதுக் கட்டுரை நூல்கள், இரண்டு பயணக் கட்டுரை நூல்கள், மூன்று மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் என எழுதிக் குவித்தவர். 

   இவர் படைத்தவையாக எண்பத்து ஐந்துக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் தமிழை அணி செய்கின்றன. 

 `சமுதாய வீதி` நாவலுக்கு சாகித்ய அகாதமிப் பரிசு, `துளசி மாடம்` நாவலுக்கு ராஜாசர் அண்ணாமலைச் ரெட்டியார் பரிசு, `சாயங்கால மேகங்கள்` நாவலுக்கு தமிழ்நாடு அரசு பரிசு என இன்னும் பற்பல பரிசுகளும் விருதுகளும் பெற்றவர். 

  *தமிழில் சாதனை படைத்த ஒவ்வோர் எழுத்தாளருக்கும் ஒரு தனித்தன்மை உண்டு. தி. ஜானகிராமன் என்றால் அழகியல். ஜெயகாந்தன் என்றால் விவாதக் கோணம். ஆர். சூடாமணி என்றால் உளவியல். ராஜம் கிருஷ்ணன் எனறால் கள ஆய்வு. லா.ச.ரா. என்றால் தத்துவப் பார்வை.

   இப்படிப் பல எழுத்தாளர்களின் தனித்தன்மையைப் பட்டியலிடுவோம் என்றால் நா.பா. எழுத்தின் தனித்தன்மை என்பது அவரது அழகிய நடை. சிலேடை போன்ற தமிழுக்கே உரிய நயங்கள் அனைத்தும் கலந்த நடை அது.  

   மற்ற எழுத்தாளர்களின் எழுத்தைப் போல் நா.பா. எழுத்தை அதன் அத்தனை நயங்களும் புலப்படுகிற மாதிரி மொழிபெயர்ப்பது கடினம். 

   `அவள் பார்வையே ஒரு பேச்சாய் இருந்ததென்றால் அவள் பேச்சில் ஒரு பார்வையும் இருந்தது.` என்பது நா.பா. இலக்கியத்தின் ஒரு வரி. 

  இதில் முதலில் வரும் பார்வை என்ற சொல், கண்பார்வையைக் குறிப்பது (SIGHT) . இரண்டாவதாக வரும் பார்வை பரந்துபட்ட சமூகப் பார்வையைக் குறிப்பது.(VISION). இந்த வரியை எப்படி இதே சிலேடை நயத்தோடு இன்னொரு மொழியில் மொழிபெயர்க்க முடியும்? 

  இதுபோல் நா.பா இலக்கியத்தில் இன்னும் ஏராளமான எடுத்துக் காட்டுக்களைக் கூற முடியும். நா.பா.வின் நடை தமிழுக்கே உரிய அழகிய சொல் நயங்களை உள்ளடக்கிய நடை. 

   எனவே நா.பா. இலக்கியத்தைத் தமிழில் தமிழர்கள் அனுபவிப்பது மாதிரி, மொழிபெயர்ப்பில் பிற மொழியினர் அனுபவிக்க இயலாது.  

  *நா.பா. படைப்பிலக்கியத்தின் இன்னொரு பண்பு, ஆங்காங்கே தென்படும் பொன்மொழிகளைப் போன்ற சிந்தனையைத் தூண்டும் வரிகள். பாயசத்தின் இடையே முந்திரிப் பருப்பு மாதிரி அவை வாசகர்களை ஈர்த்து ரசிக்க வைத்தன. எ.கா.:
 
 `சுயமரியாதை உள்ள புத்திசாலிகள் சுயமரியாதை காரணமாகவே தட்டத் தயங்குகிற கதவுகளை, சுயமரியாதையற்ற முட்டாள்கள் உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே போய் நாற்காலியில் அமர்வதுதான் இன்று நாட்டின் அவலம்!`

   இத்தகைய வாக்கியங்கள், அத்தியாயங்களின் முகப்பில் தனியே எடுத்து அச்சிடப் பட்டிருக்கும். தவிர கதையின் இடையேயும் இந்த வரிகள் வரும். 

   கதையோடு பொருந்தியிருக்கிற இதுபோன்ற வரிகள், கதையிலிருந்து தனியே எடுத்தாலும் படிப்பவர் மனத்தில் நீண்டநேரம் சிந்தனையைத் தோற்றுவிக்கும் வகையில் அமைந்திருப்பதே இவ்வரிகளின் சிறப்பு. 

   நா.பா. வாசகர்கள் பலர் இந்தப் பொன்மொழிகளைக் குறிப்பிட்ட புத்தகங்களில் தனியே அடிக்கோடிட்டு வைத்துக் கொள்வதுண்டு. 

  *நா.பா.வின் பாத்திரங்கள் எல்லாம் தரைக்கு அரையடி மேலே நிற்கின்றனவே என நா.பா.விடம் வானொலிப் பேட்டியில் ஒரு கேள்வி கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நா.பா. சொன்ன பதில்...

(இதன் நிறைவுப் பகுதி அடுத்த பதிவில்...) 
..................................

6 நவ., 2025

அஞ்சலி


பெ.சு. மணி பிறந்த தினம்: நவம்பர் 2
.......................
*குருதேவரின் அன்பர் எழுத்தாளர் பெ.சு.மணி*
.......................
  *எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எழுதியவர் எழுத்தாளர் பெ.சு. மணி. 

 `வ.வே.சு. ஐயரின் கட்டுரைக் களஞ்சியம், வ.வே.சு. ஐயரின் கம்பராமாயணக் கட்டுரைகள்` உள்ளிட்ட பல தொகுப்பு நூல்களை வெளியிட்டவர். 

 `இந்திய தேசியத்தின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும், பழந்தமிழ் இதழ்கள், வீரமுரசு சுப்பிரமணிய சிவா, எழுத்திடைச் செழித்த செம்மல் கா.சி. வெங்கட்ரமணி` உள்ளிட்ட நூல்களின் ஆசிரியரும் கூட. 

  ம.பொ.சி.யின் அன்பரான இவர் அவரது கொள்கைகளாலும் அவர் நடத்திய செங்கோல் இதழாலும் பெரிதும் கவரப்பட்டார். 

   ம.பொ.சி.யின் தமிழரசுக் கழகத்தில் சென்னை மேற்கு மாம்பலச் செயலாளராகவும் இயங்கினார். 

  தொடக்கத்தில் அஞ்சல் துறை ஊழியராகப் பணியாற்றியவர். சென்னை மயிலை ராமகிருஷ்ண மடம், அடையாறு பிரம்மஞான சபை போன்றவற்றுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார். 

 வெ. சாமிநாத சர்மாவின் அன்பரான இவர் அவரது இறுதிக் காலங்களில் அவரைப் பராமரித்தவரும் கூட. சாமிநாத சர்மா தம் நூல்கள் அனைத்தின் உரிமையையும் பெ.சு. மணிக்கே வழங்கினார். 

   சாமிநாதசர்மா காலத்திற்குப் பிறகு சர்மாவின் நூல்கள் நாட்டுடைமை ஆகின. 

  சாகித்ய அகாதமிக்காக, வாழ்வும் பணியும் வரிசையில் தாம் நேசித்த ம.பொ.சி. பற்றியும் தாம் பராமரித்த சாமிநாத சர்மா பற்றியும் நூல்கள் எழுதியுள்ளார் பெ.சு. மணி. 

  ராமகிருஷ்ண மடத்தின் அன்பர். `சுவாமி விவேகானந்தரின் சிகாகோ சொற்பொழிவுகள், தூய அன்னை ஸ்ரீசாரதா தேவி, வீரமுரசு சுப்பிரமணிய சிவா, ` போன்ற பல புத்தகங்களை எழுதியவர். அவை ராமகிருஷ்ண மடத்து வெளியீடுகளாக வந்துள்ளன. 

  இலங்கைக்குச் சென்று அங்கு தங்கி இலங்கையில் வாழ்ந்த ராமகிருஷ்ண மடத்துத் துறவியான விபுலானந்தர் குறித்துத் தகவல்கள் சேகரித்து `சுவாமி விபுலானந்தரின் தலையங்க இலக்கியம்` என்ற நூல் எழுதியவர். 

  `புகழ்பூத்த` என்ற சொற்றொடரில் பெ.சு.மணிக்கு விருப்பம் அதிகம். தம் நூல்களில் ஆங்காங்கே இந்தச் சொற்றொடரை அதிகம் பயன்படுத்தியிருப்பார். அவர் பாணியிலேயே சொல்வதானால் பெ.சு.மணி ஒரு புகழ்பூத்த அறிஞர்!

 பெ.சு. மணி தீவிர பாரதி அன்பரும் கூட. `பாரதியாரின் ஞானரதம் மூலமும் ஆய்வும்,  சமூக சீர்திருத்த வரலாற்றில் பாரதியார்` போன்ற நூல்கள் இவரது படைப்புகளே. 

  எண்ணற்ற ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் ஆசிரியர். தினமணி இவரது பல கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளது. தாம் வாழ்ந்த காலத்தில் தினமணி எழுத்தாளர் என்றே அறியப்பட்டார். தமிழ்நாடு அரசு பாரதி விருது அளித்து இவரை கெளரவித்துள்ளது. 

  கதர் வேட்டி, கதர் ஜிப்பா அணிந்து சைக்கிளில் சென்னையை வலம் வந்தவர். சென்னை மேற்கு மாம்பலத்தில் வசித்தவர். எளிய வாழ்வு வாழ்ந்த பெரிய மனிதர். பழகுவதற்கு இனிய பண்பாளர். 

  கணீரென்ற குரலில் பாடக் கூடிய வல்லமை படைத்தவர். இவர் கலந்துகொள்ளும் கூட்டங்கள் பலவற்றில் இவர்தான் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் பாடவேண்டும் என்பது கூட்டத்திற்கு வந்துள்ளோரின் நேயர் விருப்பமாக அமையும். 

    சீர்காழி கோவிந்தராஜன் குரலைப் போன்றதொரு வெண்கல மணிக்குரல் அவருடையது. 

  அவர் காலமாவதற்குச் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே அவரது அன்பு மனைவி திருமதி சரஸ்வதி காலமாகி விட்டார்.  பெ.சு. மணி , தம் மனைவி பற்றி `நான் மறவேனே` என்றொரு நூல் எழுதியுள்ளார். 

   இறுதிக் காலங்களில் தில்லியில் தம் மகள் வீட்டில் வசித்துவந்த அவர், தம் 87ஆம் வயதில், காலமாவதற்கு முன்னால் `ஜெய் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா!` என குருதேவரின் திருநாமத்தை உச்சரித்த படியே மறைந்தார்.  

  `ஆய்வு நோக்கில் தகவல்களைத் திரட்டி, உண்மைக்குப் புறம்பான ஒரு கற்பனைச் செய்தியும் இல்லாமல் நூல் எழுதும் சிறந்த எழுத்தாளர்` என பெ.சு. மணியை மதிப்பிடலாம். 

   ஆவணக் காப்பகத்தில் கடின உழைப்பின்பேரில் அவர் திரட்டிய பல ஆய்வுத் தகவல்கள் அவரது நூல்களில் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. 

  அவரது நூல்கள் அனைத்துமே தகவல் சுரங்கங்கள். தமிழின் ஆன்மிக இலக்கியத் துறைக்கு அவரின் பங்களிப்பு கணிசமானது.  
.......................

நன்றி: திருப்பூர் கிருஷ்ணன் அவர்கள், முகநூல் 

9 அக்., 2025

மேன்மக்கள்: சுதந்திரத் தியாகி சுப்பிரமணிய சிவா!


சுப்பிரமணிய சிவா பிறந்த தினம்: அக்டோபர் 4
............................
*சுதந்திரத் தியாகி சுப்பிரமணிய சிவா!*
*திருப்பூர் கிருஷ்ணன்*
............................
  *பி.எஸ். ராமையா, சி.சு. செல்லப்பா ஆகியோர் பிறந்த திண்டுக்கல் மாவட்டத்து வத்தலக்குண்டு தான் சுதந்திரத் தியாகி சுப்பிரமணிய சிவாவின் சொந்த ஊர். பிறந்த ஆண்டு 1884. தந்தையார் ராஜம் ஐயர். தாயார் நாகம்மாள். 

  சுப்பிரமணிய சிவாவுக்கு ஞானாம்பாள், தைலாம்பாள் என்ற இரு சகோதரிகளும் வைத்தியநாதன் என்ற சகோதரரும் உண்டு. 

  கடும் வறுமையில் வாடிய குடும்பம். பன்னிரண்டு வயது வரை மதுரையில் பாரதியார் பணியாற்றிய சேதுபதி உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்தார் சிவா. பிறகு ஓராண்டு கோவையில் கல்வி பயின்றார். 
 
   ஒருவேளை உணவுக்கே பெரிதும் சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருந்த சிவாவுக்கு திருவனந்தபுரத்தில் இலவச உணவோடு கல்வி கிடைக்க வாய்ப்பிருப்பது தெரிய வந்தது. 
 
   ஆகா! வேளாவேளைக்குச் சாப்பாடு மட்டும் கிடைத்துவிட்டால்,. பிறகு படிப்பதில் என்ன சிரமம்?
 
   திருவனந்தபுரம் சென்றார். இலவசச் சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டு அங்கே மேற்படிப்புப் படிக்கலானார்.   
 இயற்கையிலேயே கூர்மையான அறிவு படைத்திருந்த அவர் மொழிப் பாடங்களில் கூடுதல் ஆர்வம் காட்டினார். கல்வி பயிலும் காலத்திலேயே பேச்சுத் திறமையையும் எழுத்துத் திறமையையும் வளர்த்துக் கொண்டார். 
  
    திருவனந்தபுரத்தில் இருந்தபோது, சுதந்திர வேட்கை கொண்டிருந்த வாலிபர்களை ஒன்றுதிரட்டி 'தர்ம பரிபாலன சமாஜம்' என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார். தம் கல்வி நிறைவுற்ற பின் அவர் அங்கு தொடர்ந்து வசிக்க இயலாத நிலை ஏற்பட்டது. 

   அவர் தோற்றுவித்த சமாஜம் ஆங்கிலேயே அரசுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டதால் அவர்  அங்கிருந்து  வெளியேற்றப் பட்டார். 
  
    தமிழகம் திரும்பிய அவர், சிவகாசியில் காவல் துறை எழுத்தராகச் சேர்ந்தார். ஒரே நாள்தான். திடீரென தாம் இந்தச் சராசரிப் பணிக்காகப் பிறந்தவரல்ல என்று அவரது உள்குரல் சொல்லிற்று. அடுத்த நாளே அந்தப் பணியிலிருந்து ராஜினாமா செய்துவிட்டார். 

 அவர் தம் வீட்டில் அதிகம் தங்கியதில்லை. எப்போதாவது வந்து செல்வார். அவருக்குத் திருமணமானால் மாறுவார் என்றெண்ணி அவரை வற்புறுத்தித் திருமணம் செய்து வைத்தார்கள். 

   அவருக்கு மண வாழ்வில் நாட்டம் இருக்கவில்லை. அதன் பின்னும் அவர் வீட்டுக்கு அதிகம் வந்து செல்லவில்லை. 

 நீ எப்போது வீட்டுக்கு வருவாய்  என்று தந்தை பாசத்தோடு வினவியபோது, தேவைப்படும் சந்தர்ப்பத்தில் வருவேன், கவலை வேண்டாம் என வாக்குறுதி கொடுத்துவிட்டு வெளியேறினார். 

   தாயாரின் இறப்புத் தருணத்தில் ஆதிசங்கரர் வந்த மாதிரி, தம் தந்தையின் இறுதித் தருணத்தில் வீடுதேடி வந்து தந்தையைத் தன் மடியில் கிடத்திக் கொண்டார். 

   தோற்றத்தால் பெரிதும் மாறிப் போயிருந்த அவரைக் குடும்பத்தார் யாருக்கும் அடையாளம் தெரியவில்லை. ஆனால் அவரது விழிகளை உற்றுப் பார்த்த தந்தை அவரை இனம் கண்டு கொண்டார். 

  மகனே வந்து விட்டாயா எனக் கேட்ட அவர் தன் மகனைப் பாசத்தோடு பார்த்தவாறே மகனின் மடியில் உயிர் நீத்தார். தந்தைக்குச் செய்ய வேண்டிய அந்திமக் கிரியைகளை முடித்துவிட்டு மீண்டும் வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்டார் சிவா. 

 *தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் சரளமாக எழுதம் ஆற்றல் பெற்றிருந்த அவர், தமிழில் கவிதையெழுதும் கவிஞரும் கூட. 

  சொற்பொழிவாற்ற மேடையேறினால் அவர் பேச்சில் ஒரு தனிக் கவர்ச்சி தென்படும். கேட்பவர் உள்ளங்களை வசப்படுத்தி விடுவார். தாம் சொல்லும் அனைத்துக் கருத்துகளையும் கேட்பவர்கள் முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்ளும்படிச் செய்துவிடுவார். 

   மகுடிக்கு நாகம் கட்டுப்படும் என்பார்களே, அப்படி அவர் குரலுக்குக் கட்டுப்பட்டார்கள் மக்கள். 

  ஊர் ஊராக நடந்தே சென்றார். ஆங்கிலேயர்கள் இந்திய நாட்டின் செல்வ வளத்தைச் சூறையாடுவதை அவர் உணர்ந்திருந்தார். தேசபக்தி நிறைந்த அவர் மனத்தில் சுதந்திரச் சிந்தனைகள் பட்டொளி வீசிப் பறந்து கொண்டிருந்தன.  

  தாம் நடந்து செல்லும் இடங்களிலெல்லாம் ஆங்காங்கே நின்று மக்களிடையே சொற்பொழிவாற்றி விடுதலை உணர்ச்சியைத் தூண்டி விட்டார். 

 அப்படி அவர் தூத்துக்குடி சென்றபோது வ.உ. சிதம்பரனாரைச் சந்தித்தார். இரும்பைக் காந்தம் ஈர்ப்பதுபோல் வ.உ.சி.யால் ஈர்க்கப் பட்டார். சுதந்திரத் தியாகிகளான அவர்கள் இருவருக்கும் ஆழ்ந்த நட்பு ஏற்பட்டது. 

 காலப் போக்கில் மகாகவி பாரதியார் இவர்கள் இருவருக்கும் அணுக்கமானார். இவர்கள் மூவரும் மேடைப் பேச்சு மூலம் மக்களிடையே சுதந்திர எழுச்சியைத் தோற்றுவிக்கத் தொடங்கினார்கள்.    

 சென்னை, தூத்துக்குடி, திருநெல்வேலி போன்ற இடங்களில் தொழிலாளர் போராட்டங்களை முன்னின்று நடத்தியவர் சுப்பிரமணிய சிவா தான். அந்தப் போராட்டங்கள் எண்ணற்ற மக்களை ஆங்கிலேயருக்கு எதிராகத் திருப்பின. 

  சிவாவின் மக்கள் செல்வாக்கை அறிந்த ஆங்கிலேய அரசு ராஜத் துரோகக் குற்றம் சுமத்தி 1908-ல் அவரைச் சிறையில் அடைத்தது-   

   சிறையில் சொல்லவொண்ணாத கடும் சித்ரவதைகளுக்கு ஆளானார். நான்கு ஆண்டுகள் சிறைவாசத்திற்குப் பிறகு 1912-ல் விடுதலையாகி, சென்னையில் குடியேறினார்.

  'ஞானபானு' என்ற மாத இதழைத் தொடங்கினார். பிறகு 'பிரபஞ்ச மித்திரன்' என்ற வார இதழையும் தொடங்கினார். அதில் நாரதர் என்ற புனைபெயரில் கட்டுரைகள் எழுதினார். 

 `மோட்ச சாதனை ரகசியம், அருள்மொழிகள், வேதாந்த ரகஸ்யம், ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பரமஹம்ச வைபவம்` உட்பட 20-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களின் ஆசிரியர் அவர். அவரது கவிதைகள் பின்னர் 'ஞானபானு' என்ற பெயரில் தொகுக்கப்பட்டன.

 *ஒருமுறை திருவனந்தபுரத்தின் அருகே உள்ள கொட்டாரக்கரை என்ற கிராமத்திற்குச் சென்றபோது அங்கே சதானந்த சுவாமிகள் என்ற ஒரூ தெய்வீகத் துறவியைச் சந்தித்தார் சிவா.     
  
   அந்தப் பெயர் அந்தத் துறவிக்குக் காரணப் பெயராய் அமைந்ததோ என்னவோ? சதா ஆனந்தத்திலேயே திளைத்திருந்தார் அவர்.  

   அவரது விழிகளில் பளிச்சிட்ட ஒளியும் முகத்தில் தென்பட்ட மாறாத மலர்ச்சியும் சிவாவின் நெஞ்சத்தைக் கொள்ளை கொண்டன. 

   ஆனந்தம் என்பது வெளியே இல்லை, ஒவ்வொருவரது உள்ளத்தின் உள்ளே இருக்கிறது என்ற உண்மையை அந்தத் துறவி அவருக்கு எடுத்துச் சொன்னார். 

  `மனிதன் தன்னை உடலாகக் கருதும்போது இன்ப துன்பங்களில் ஆழ்கிறான். தான் ஆன்ம சொரூபம்தான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டால் நிலையான ஆனந்தத்தைப் பெறுவான். ஏனெனில் ஆன்மாவின் இயல்பே ஆனந்தம்தான். 

    ஆன்மாவை வெய்யில் உலர்த்தாது. மழை நனைக்காது. நெருப்பு சுடாது. நீ அழிவில்லாத, அழிக்க முடியாத ஆன்மா என்பதை உணர்ந்துகொள்!` என போதித்தார் சதானந்தர்.  

  சதானந்தரிடம் ராஜயோகம்  பயின்ற சிவா, தம் ஆழ்மனத்தை எப்போதும் இறைச்சக்தியில் நிலைநிறுத்தி வாழலானார்.  

   அவரிடம் தீட்சை பெற்றுக் காவியாடை உடுத்தித் துறவியாகவே மாறினார். இந்தியா சுதந்திரம் பெற வேண்டும் என்பதில் பெரிதும் வேட்கை கொண்டிருந்த சிவா, தன் பெயரை 'ஸ்வதந்திரானந்தர்' என்று மாற்றம் செய்துகொண்டார்.  

   விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதற்காக மீண்டும் கடுங்காவல் தண்டனை விதிக்கப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப் பட்டார். இரண்டாவது சிறை வாசத்தின்போது சிறையில் தொழுநோய் அவரைப் பற்றிக் கொண்டது. 

    விடுதலையானதும், சென்னைக்கு வந்தார். உடல்நிலை ஓரளவு முன்னேறியதும் கூட்டங்கள், போராட்டங்களில் மறுபடி பங்கேற்கலானார். 

   நண்பர்கள் உதவியுடன் தருமபுரி மாவட்டம் பாப்பாரப்பட்டியில் 6 ஏக்கர் நிலம் வாங்கி ஓர் ஆசிரமத்தை உருவாக்கினார். அதற்கு 'பாரதபுரம்' என்று பெயர் சூட்டினார். 

   சர்வ மதத்தினரும் வழிபடும் வகையில் அங்கு பாரதமாதா கோயில் கட்ட முடிவு செய்தார். அதற்கு அடிக்கல் நாட்டியவர் அரவிந்தர் சிறைப்பட்ட போது அரவிந்தரது விடுதலைக்காக வாதாடிய புகழ்பெற்ற  வழக்கறிஞரான 'தேசபந்து' சித்தரஞ்சன்தாஸ். 

  தொழுநோயைப் பொருட்படுத்தாமல், ஊர் ஊராகச் சென்று தாம் நிர்மாணிக்கவிருந்த பாரதமாதா ஆலயத்திற்கு நிதி திரட்டினார். அவரது செயல்பாடுகளால் எரிச்சலடைந்த ஆங்கிலேய அரசாங்கம் அவரது நோயைக் காரணம் காட்டி, பேருந்து, ரயில்களில் அவர் பயணம் செய்யலாகாது எனத் தடை விதித்தது. 

 அதனால் என்ன? நடந்தும், கட்டை வண்டியில் சென்றும் பல ஊர்களில் சொற்பொழிவாற்றி, நிதி திரட்டலானார். 

    தொடர் பயணத்தால் உடல்நலம் குன்றியது. தன் நடைபயணத்தை முடித்துக் கொண்டு பாரதமாதா ஆலயத்தை நிர்மாணிக்கும் கனவுடன் அதற்கென வாங்கிய நிலம் இருக்கும் பாப்பாரப்பட்டிக்குத் திரும்பினார். உடல்நிலை கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டு 41ஆவது வயதில் (1925) தமது பாரதமாதா ஆலயக் கனவு நிறைவேறாமலேயே மறைந்தார். 
  
     'வீரமுரசு' என்று போற்றப்பட்ட சுப்பிரமணிய சிவா நினைவாக பாப்பாரப்பட்டியில் அவருக்கு மணிமண்டபம் நிர்மாணிக்கப் பட்டுள்ளது. 

(நன்றி: ஓம் சக்தி மாத இதழ்.)

நன்றி:

ஓம் சக்தி மாத இதழ் 
மற்றும் 

 ............................

14 டிச., 2022

மகாகவியும் ஆன்மிகமும் : திருப்பூர் கிருஷ்ணன்

டிசம்பர் 11: மகாகவி பாரதி பிறந்த தினம்:
...........................................
*மகாகவியும் ஆன்மிகமும்!*
*திருப்பூர் கிருஷ்ணன்*
...........................................
 அரவிந்தரைப் போலவே பாரதிக்கும் ஆன்மிகச் சீடர்கள் இருந்தார்கள்.  குண்டலினி யோகம் குறித்துச் சில ஆன்மிக அன்பர்கள் பாரதியிடம் சந்தேகம் கேட்டுத் தெளிவுபெற இரவு நேரங்களில் வந்ததுண்டு. 

   ஸ்ரீஅரவிந்தருக்கு இணையான ஆன்மிகவாதி மகாகவி பாரதி என்பதை பாரதியின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளும் அவரது கவிதைகளும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. 
........................................... 
  *மகாகவி பாரதியார், சமூகம் சார்ந்த அவரின் பல்வேறு உயர்ந்த கோட்பாடுகளுக்காக எல்லோராலும் கொண்டாடப் படுகிறார். அவரின் அத்தனை கோட்பாடுகளுக்கும் அடிநாதமாக இருந்தது அவரது ஆன்மிகம்தான். 

  சரியான ஆன்மிகம் எது என்பதைச் சிந்தித்து தம் மனத்தில் உறுதி செய்துகொண்டு அதன்வழி வாழ்ந்தவர் அவர். 

  ரஷ்யப் புரட்சியைப் பற்றிக் கவிதை புனைந்தபோது கூட `ஆகா என்றெழுந்ததுபார் யுகப்புரட்சி` என வியந்ததோடு அந்தப் புரட்சிக்குக் காரணம் `மாகாளி பராசக்தி அங்கே கடைக்கண் வைத்ததுதான்` என்கிறார். 

 நமது ஆன்மிகத்தில் காலப்போக்கில் சிற்சில கசடுகள் சேர்ந்தன. தூய ஆன்மிகத்தில் இல்லாத பொய்யான கசடுகள் அவை. 

  அனைத்து உயிர்களும் பிரம்மத்தின் வடிவமே எனக் கண்ட மிக உயர்ந்த வேத நெறி, நடைமுறையில் உயர்வு தாழ்வு கற்பிக்கும் ஜாதி நெறியாகக் கீழிறங்கியபோது எழுந்ததுதான் தீண்டாமை என்ற கொடுமை. 

  ஆழ்வார்களிலும் நாயன்மார்களிலும் எல்லா ஜாதியினரும் இருப்பதை உறுதி செய்கிறது வரலாறு. 

  அப்படியிருக்க, அனைவரும் ஒன்று என்றே முழங்கிய நம் ஆன்மிகத்தில் பின்னாளில் தீண்டாமை எப்படி உருக்கொண்டது என்பதே விந்தை. 

 நம்மிடையே நேர்ந்த இன்னொரு தகாத போக்கு பெண்கல்வி மறுப்பு. 

  கலைவாணி என்ற பெண் தெய்வத்தைக் கல்விக் கடவுளாக்கிக் கும்பிடுவது நம் ஆன்மிகம். பெண்ணைக் கல்விக் கடவுளாக்கிய நாம் பெண்ணுக்குக் கல்வியை மறுக்கலாமா? 

 வேத காலத்திலும் சங்க காலத்திலும் பெண்கள் கல்வியில் உயர்ந்து விளங்கியதை வரலாறு பேசுகிறது. ஆனால் பிற்பட்ட காலங்களில் பெண்ணுக்குக் கல்வி உரிமை மறுக்கப்பட்டது. நியாயமற்ற இந்தச் செயலைக் கண்டித்தது பாரதியின் கவிமனம். 

`கண்கள் இரண்டினில் ஒன்றைக் குத்திக் 
  காட்சி கெடுத்திடலாமோ?
பெண்கள் அறிவை வளர்த்தால் வையம் 
  பேதைமை அற்றிடும் காணீர்!`

 எனக் கவிதையில் முழங்கினார் அவர். மாபெரும் ஆன்மிகவாதியும் விவேகானந்தரின் சிஷ்யையுமான சகோதரி நிவேதிதையை அவர் சந்தித்தபின், அவரது பெண்ணியச் சிந்தனைகள் உத்வேகம் கொண்டன.

   `மாதர் தம்மை இழிவு செய்யும் மடமையைக் கொளுத்துவோம்` என எழுதியது அவரது பேனா.   

  தீண்டாமை ஒழிப்பில் ஆன்மிகவாதியான பாரதியின் பங்கு மிக அதிகம்.

  `ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா, குலத் தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம்` எனப் பாப்பாப் பாட்டுப் பாடிய பாரதி, `வேதியராயினும் ஒன்றே அன்றி வேறு குலத்தவராயினும் ஒன்றே` எனத் தெளிவுபட அறிவித்தார்.  

 கைம்பெண் மறுமணத்தை ஆதரித்த பாரதி, மனைவியை இழந்த ஆண்கள் கணவனை இழந்த பெண்களை மணந்துகொள்ளலாம் எனத் தம் கட்டுரையில் பரிந்துரைத்தார். 

 நமது ராமாயணம் மகாபாரதம் என்ற இருபெரும் இதிகாசங்களில் போற்றப்படும் கடவுளர் இருவர். ஒருவர் ராமர், இன்னொருவர் கிருஷ்ணர். 

  ராமனையோ கண்ணனையோ இருவரில் யாரை வேண்டுமானாலும் பாரதி போற்றலாம். கொண்டாடலாம். 

  பாரதியின் மனம் ராமனை விடவும் கூடுதலாக கண்ணன்பால் ஈர்ப்புக் கொண்டது. அதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு என்கிறார்கள். 

 ஒன்று பாரதி தேச விடுதலையை விரும்பிய கவி. அவரே சுதந்திரத் தியாகி. ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம் என்று ஆடுவோமே என்பது போன்ற  சுதந்திர வேட்கையைத் தோற்றுவிக்கும் பற்பல பாடல்களைப் புனைந்தார். 

  பத்திரிகைகளில் சுதந்திர எழுச்சி ஊட்டும் கட்டுரைகளைத் தீட்டினார். 

  தன் நாட்டுக்கு விடுதலை வேண்டும் என விரும்பிய பாரதியை தனக்குச் சொந்தமான நாட்டைத் தம்பிக்கு விட்டுக் கொடுத்துவிட்டுக் கானகம் சென்ற ராமன் கவரவில்லை. 

 பாண்டவர்களுக்குச் சொந்தமான நாட்டை அவர்களுடன் இணைந்து போரிட்டு அவர்களுக்கு வாங்கிக் கொடுத்த கண்ணனே கவர்ந்தான். எனவே தான் பாரதி ராமன் பாட்டு எழுதாமல் கண்ணன் பாட்டு எழுதினார். 

  அவரது முப்பெரும் பாடல்களில் ஒன்றான கண்ணன் பாட்டு இலக்கிய உலகில் மட்டுமல்லாமல் ஆன்மிக உலகிலும் பெரும்புகழ் பெற்றது. 

  கண்ணனை `நண்பனாய் மந்திரியாய் நல்லாசிரியனுமாய் பண்பிலே தெய்வமாய் பார்வையிலே சேவகனாய்` என எல்லாமாகவும் கண்டு பாடிய கண்ணன் அடியவர் அவர். 

  பாரதியைக் கண்ணன் கவர இன்னொரு முக்கிய காரணமும் உண்டு. அவர் இசை அன்பர். சங்கீதம் அவரை ஆட்கொண்டிருந்தது. தமது பாடல்களுக்கு அவரே மெட்டமைத்துப் பாடினார். 

  வையாபுரிப் பிள்ளை போன்ற தமிழ் அறிஞர்கள் அவரைச் சந்திக்க நேர்ந்த சந்தர்ப்பத்தில் அவரது கவிப்புலமையோடு இசைப்புலமையையும் உணர்ந்திருந்ததால் ஒரு பாட்டுப் பாடுமாறு வேண்டினார்கள். 

  தம் கம்பீரக் குரலில் தாம் புனைந்த பாடல்களைத் தாமே பாடி கேட்பவர்களைப் பரவசப்படுத்தினார் அவர். 

  இசை நாட்டம் கொண்ட அவரை ராமன் கவராமல் கண்ணன் கவர்ந்ததில் வியப்பில்லையே? கண்ணன் கையில்தானே புல்லாங்குழல் இருக்கிறது? 

  `புல்லாங்குழல் கொண்டு வருவான் அமுது பொங்கித் ததும்புநல் கீதம் படிப்பான் கள்ளால் மயங்கியதுபோலே அதைக் கண்மூடி வாய்திறந்தே கேட்டிருப்போம்!` எனப் பாடி மகிழ்ந்தவர் அல்லவா பாரதி? 

  ராமன் கையில் எந்த இசைக் கருவியும் இல்லை என்பது மட்டுமல்ல, ராமனின் விரோதியான ராவணன் கையில்தான் வீணை இருந்தது!

  கண்ணன் அடியவரான அவர் இன்னொரு கண்ணன் அடிவயரான ஸ்ரீஅரவிந்தர் மேல் மிகுந்த மதிப்பு வைத்திருந்தார். 

  தாம் செய்யாத குற்றத்திற்காகக் கைதுசெய்யப்பட்டு, அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப் பட்டிருந்த ஓராண்டுக் காலத்தில் கண்ணனைக் குறித்துத் தவம் செய்தார் அரவிந்தர். அந்தத் தவத்தின் மூலம் ஸ்ரீகிருஷ்ண தரிசனம் பெற்றார். 

  நேரில் கண்ணன் தோன்றினான். அர்ச்சுனனுக்குக் கீதையைப் போதித்த கண்ணன், அரவிந்தருக்கும் கீதையை உபதேசித்தான். 

  சிறையிலிருந்து விடுதலை ஆனபின் உத்தர்பாரா என்ற இடத்தில் மேடையேறிச் சொற்பொழிவு செய்த அரவிந்தர், தாம் பெற்ற கிருஷ்ண தரிசனம் குறித்துப் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் அறிவித்தார். 

  மக்கள் பரவசத்தோடு அவரது பேச்சைக் கேட்டு மகிழ்ந்தார்கள். பத்திரிகைகளில் ஸ்ரீஅரவிந்தர் நேரில் கிருஷ்ண தரிசனம் பெற்றதாக அறிவித்தார் என்ற செய்தி வெளியாயிற்று. 

 அச்செய்தி புதுச்சேரியில் தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டிருந்த பாரதியை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.  

  இந்தக் கலியுகத்தில் நேரடியான கிருஷ்ண தரிசனம் சாத்தியமா என பாரதியின் மனம் திகைத்தது. கண்ணன் பாட்டு எழுதிய தமக்கு ஸ்ரீஅரவிந்தருக்குக் கிட்டியதுபோன்ற கிருஷ்ண தரிசனம் கிட்டவில்லையே என அவர் மனம் ஏங்கியது. 

  தமது பத்திரிகை நிருபர் ஒருவரை அரவிந்தர் வசித்த கொல்கத்தாவுக்குக் கப்பலில் அனுப்பி உண்மை அறிந்துவரச் செய்தார். 

  அரவிந்தர் கிருஷ்ண தரிசனம் பெற்றது நிஜமே என்ற தகவலை நிருபர் மூலம் உறுதி செய்துகொண்டார். அதன்பின் அரவிந்தரைப் புகழ்ந்து பத்திரிகைகளில் எழுதலானார். 

  சிறிதுகாலத்தில் கொல்கத்தாவிலிருந்து சந்திரநாகூர் சென்றார் அரவிந்தர். தம்மை ஆங்கிலேய அரசு மறுபடி சிறைப்பிடிக்கலாம் என்ற தகவலை சகோதரி நிவேதிதை மூலம் அறிந்தார். 

  எனவே, பிரஞ்ச் ஆட்சி நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த புதுச்சேரிக்கு வந்துசேர்ந்தார்.

  புதுச்சேரிக்கு வந்த ஸ்ரீஅரவிந்தரை வரவேற்றவர் அவர்மேல் மிகுந்த மரியாதை கொண்டிருந்த பாரதிதான். புதுச்சேரியில் அரவிந்தர் தங்குவதற்கு வீடுபார்த்துக் கொடுத்தவரும் பாரதியே. 

  தவத்தால் தெய்வநிலைக்கு உயர்ந்தவரும் இன்று தம் அடியவர்களால் வீடுபேறு தரும் ஆற்றல் வாய்ந்தவராகப் போற்றப் படுபவருமான ஸ்ரீஅரவிந்தருக்கு தங்குவதற்கு வீடுபார்த்துக் கொடுத்த பெருமை பாரதியுடையது. 

 அரவிந்தரும் பாரதியும் வ.வே.சு. ஐயரும் அமுதன் என்ற அடியவரும் இணைந்து ஆன்மிக சாதனைகளைப் பழகினார்கள். நாள்தோறும் மாலை வேளைகளில் அரவிந்தரைச் சந்தித்துப் பல்வேறு செய்திகளைப் பற்றிப் பேசி மகிழும் வழக்கத்தை பாரதி கொண்டிருந்தார். 

  பாரதியின் சமகாலத்தில் வாழ்ந்தவரும் பாரதி அன்பருமான அமுதன் `அரவிந்தர் பாரதி` சந்திப்பைப் பற்றிப் பின்வருமாறு எழுதுகிறார்:

  `பாரதி முதலானோர் ஸ்ரீஅரவிந்தரைச் சந்தித்துவிட்டு இரவு எட்டரை ஒன்பது மணிக்கு வீடு திரும்பும்போது ஏதோ திவ்ய சம்பத்தின் ஓர் அம்சத்தை அவரவர் தகுதிக்கு ஏற்றவாறு தத்தம் உள்ளத்தில் கனிவோடு ஏந்திச் சென்றதாகக் கேட்டிருக்கிறேன். 

  இவர்கள் கண்ணுக்கு மறுநாள் காலையில் தங்கள் மாறுதல் அடைந்த உள்ளும் புறமும் போன்றே வெளியுலகும் மாறுதலடைந்து காணப்படுமாம்!`

 அரவிந்தரைப் போலவே பாரதிக்கும் ஆன்மிகச் சீடர்கள் இருந்தார்கள். பாரதி குண்டலினி யோகத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். 

  அந்த யோகம் குறித்துச் சில ஆன்மிக அன்பர்கள் பாரதியிடம் சந்தேகம் கேட்டுத் தெளிவுபெற இரவு நேரங்களில் வந்ததுண்டு. 

  அரவிந்தர் பாரதி இருவருமே ஆன்மிகம் இலக்கியம் இரண்டிலும் நாட்டம் கொண்டிருந்தார்கள். அரவிந்தர் ஆங்கில இலக்கியவாதியாகவும் பாரதி தமிழ் இலக்கியவாதியாகவும் விளங்கினார்கள். 

 அரவிந்தரைப் பெரிதும் ஆன்மிகவாதியாக மட்டுமே பலரும் அறிந்துள்ளார்கள். பாரதியைப் பெரிதும் இலக்கியவாதியாக மட்டுமே பலரும் நினைக்கிறார்கள். 

  ஆனால் ஸ்ரீஅரவிந்தருக்கு இணையான ஆன்மிகவாதி மகாகவி பாரதி என்பதை பாரதியின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளும் அவரது கவிதைகளும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. 

 பாரதியின் ஆன்மிகக் கோட்பாடு மத நல்லிணக்கத்தோடு கூடியது. `ஆத்திசூடி இளம்பிறை அணிந்து` என்ற பாடலில், 

`மகமது நபிக்கு மறையருள் புரிந்தோன் 
ஏசுவின் தந்தை எனப்பல மதத்தினர் 
உருவத்தாலே உணர்ந்துணராது 
பலவகையாகப் பரவிடு பரம்பொருள் ஒன்றே`

என அவர் தெளிவுபட அறிவிப்பதைக் காணலாம். 

 மகாகவி பாரதி, ஆழ்வார்களுக்கு இணையான, வணங்கத் தக்க ஆன்மிகவாதி என்பதை நமக்குப் புலப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது, சென்னை மத்தியகைலாஸ் ஆலயத்தில் ஆராதிக்கப்படும் அவரது சிலை. 

  மகாகவி பாரதி ஆன்மிகவாதியே ஆயினும் பழையது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக எதையும் போற்றாமல், ஒவ்வொன்றிலும் தம் ஞான ஒளியைப் பாய்ச்சி எதுசரி எது தவறு என்பதைக் கண்டுணர்ந்து எழுதினார்.

 அதனால்தான் அவர் கடைப்பிடித்த ஆன்மிக நெறி இன்றளவும் போற்றத் தக்கதாகவும் ஏற்கத் தக்கதாகவும் இருக்கிறது. 

நன்றி:
திருப்பூர் கிருஷ்ணன் 
& மாலைமலர்
.....................................