பண்டைய இலக்கியச் சிறுகதைகள் – நாள் 1
சத்தியமும் பொய்யும்
(பண்டைய இந்திய நீதிக் கதை)
Author Original: Orun Bhuiyan at the Noun Project
Modified: Psychoslave
licensed under the Creative Commons Attribution 3.0 United States
Via WIKIMEDIA COMMONS
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் நேர்மையான ஒரு வியாபாரி வாழ்ந்து வந்தான். அவன் எப்போதும் சத்தியத்தைப் பேசியவன்.
ஒருநாள் அவன் காட்டுக்குள் சென்று கொண்டிருந்தான். திடீரென, ஒரு மனிதன் அவனிடம் ஓடிவந்து,
“தயவு செய்து என்னை காப்பாற்றுங்கள்! என்னை கொல்ல யாரோ துரத்தி வருகிறார்கள்!” என்று கூறி, அருகிலுள்ள புதரில் ஒளிந்தான்.
சில நிமிடங்களில் ஆயுதங்களுடன் சிலர் அங்கே வந்தனர்.
“இங்கே ஓடியவன் எங்கே?” என்று கேட்டனர்.
வியாபாரி சிக்கலில் சிக்கினான்.
அவன் எப்போதும் பொய் பேசாதவன்.
ஆனால் உண்மையைச் சொன்னால், அந்த மனிதன் கொல்லப்படுவான்.
ஒரு நிமிடம் அமைதியாக நின்றான்.
பிறகு மெதுவாக சொன்னான்:
“நான் என் கண்களால் பார்த்தேன்.
ஆனால் என் நாவால் சொல்ல முடியாது.”
அவர்கள் குழம்பினர்.
அந்த இடத்திலிருந்து சென்றுவிட்டனர்.
புதரில் மறைந்திருந்த மனிதன் உயிர் தப்பினான்.
🌿 சிந்தனை
சத்தியம் என்பது வெறும் வார்த்தை அல்ல.
அது கருணையுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும்.
உண்மை பேசுவது உயர்ந்தது.
ஆனால் உயிரைக் காப்பது அதைவிட உயர்ந்தது.
கருணையில்லா சத்தியம் — கல்லைப் போன்றது.
கருணையுடன் கூடிய சத்தியம் — தெய்வீகமானது.
மனமார்ந்த நன்றிகள்: ChatGPT 🙏
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக